_

بهش گفتم: زندگی ما، زندگی جالبیه هُما. بین تراژدی محض و کمدی ناب؛ دائم داره پیچ‌­و­تاب می­‌خوره. یعنی یه‌جورِ غم‌انگیز، خنده‌داره. یا شایدم یه‌­جورِ خنده‌دار غم‌انگیز باشه. چیزیَم نیست که وسطشو پر کنه. همۀ نکبتی هم که دچارشیم مال همینه… همین که هیچی‌­مون حد وسط نیست هما. هیچی‌­مون. [کافه‌ی پیانو]

چراغ سبز می شود، از خیابان می گذرم ولی فاصلم رو با آدم هایی که جلوتر از من دارند می روند حفظ می کنم، اصلاً دلم نمی خواهد که به جمع آنان بپیوندم. [مرد نامرئی]

فرانسیس با خودش فکر کرد کمک! اما اینجا کسی نبود که به او کمک کند. همان طوری که آن سال ها هم کسی نبود. کسی نبود که بتواند صدایش کند و به کمکش بیاید. هیچ وقت، هیچ کسی نبود. [نجواگر]

یادآوری خاطرات تلخ گذشته اغلب کار معقولی نیست. این خاطرات مثل مین‌های خنثی­‌نشده‌ای هستند که در میدان وسیعی دفن شده‌اند؛ میدانی که دور تا دور آن سیم خاردار کشیده شده‌ است. با این­ حال هر لحظه ممکن است از سر بدشانسی و بی‌­احتیاطی محض کسی برود آن طرف سیم‌­ها و یکی از آن­‌ها منفجر شود و زندگی را -که خیلی هم چیز معرکه‌ای نیست- حداقل برای مدتی، از آن­چه هست تحمل‌­ناپذیرتر کند. [بهترین شکل ممکن]

کتابه جالبیه واقعا >

درود و سلام و علیکم خدمت همگی ! کانال کیهان در کرانه تقدیمی داره ابتدا شما می‌آید این پیام رو فوروارد میکنید توی کانالتون و عضو اینجا میشید و بعدشم هم می‌آید و توی صندوق رنگ مورد علاقه . عنصر مورد علاقه . و تعداد اعضا تون رو میگید ! لینک کانالتون رو هم یادتون نره ! صندوق پستی که بسته شد بفرستیدش اینور منم بهتون یدونه از این سیاره های بالا + یه جمله از کتاب سلول شماره ی ۱۷ تقدیمتون میکنم و میگم اگه یه قسمت از یه سفینه بودی کدوم قسمت بودی؟ صندوق ★ ظرفیت سفینه

سرعت استارت به حمایت هاتون بستگی داره بروبچ . اینم شاپ دیکتاتور خدمت شما حمایت کنید تگ بدید همینجا تگتون رو میذارم .