🌿زندگی آنجایی بود که صبح با بوی آش‌سبزی و نانِ سنگکِ کنجدی بیدار شدم، همانجایی که زیر باران، قطره‌قطره خیس شدم، همان صبحی که زیر شکوفه‌های انار قدم زدم، همان چایی که ریه‌هایم را پر از عطر بهارنارنج کرد، همان کتابی که ساعت‌ها همسفرش شدم و همان نصفه‌شبی که عقب موتور نفس حبس کردم که صدای جیغم بلند نشود... برای زندگی کردن، خوشی‌های بزرگ لازم نبود! دیر فهمیدم که زندگی خلاصه شده‌ی همین شادی‌های کوچک است...

جنگ شد، آتش بس شد، دوباره جنگ شد ولی فروردین تموم نشد:/ چیزی نبود که ما تو این ماه نبینیم بابا فروردین یکم اتفاق برای ماه های دیگه سال نگه دار🫡

هنوز تو بعدازظهر آخرین روز فروردین به سر می‌بریم

ولی جداً اگه تو شهریور یا اردیبهشت یا فرجه امتحانا بودیم تا الان سه بار شب شده بود

فقط ادعا ادعا ادعا... نقاب حمایت از دختران ایرانی به صورتت می‌زنی و باهاش معروفیت و محبوبیت به دست می‌آری اما حالا برای حادثه‌ی دختران شهید میناب هیچ واکنشی نداری؟ مردم سراسر دنیا صداشون دراومد ولی تویی که به اصطلاح حامی بودی هیچ نگفتی؟ کاش مثل تموم این مدت به سکوتت ادامه می‌دادی...

کاش می‌شد حوالی ظهر با قلقلک نور آفتاب وسط اتاقم از خواب می‌پریدم و تمام اتفاقات این مدت به عنوان خواب از ذهنم رد می‌شد و بعد نفس راحت می‌کشیدم..:)

♦️من شهید ماکان نصیری هستم #هوش_مصنوعی 🔰به کانال شهدای مدرسه شجره طیبه بپیوندید👇 🌐 @shajare_tayebe_minab168

باور کنید چیز زیادی نیست فقط یکم اشتهای زندگی کردن می‌خواهم...

تا وقتی که همسایه بالایی هست چرا جنگنده🥰

بابا یکم استراحت کنید اگه همین‌جوری پیش برید ضعف بدنی نمی‌ذاره نیمه‌ی بعد بازی کنید

ولی من تا ابد عاشق اون معلم‌هایی هستم که سر کلاسشون وقت معنایی نداره و یهو به خودت می‌آی و می‌بینی عهههه چه‌قدر زود گذشت

با اینکه الان سه ماهه دیگه زبان نمی‌رم ولی قشنگ بود😭😂