یه بیماری دارم به اسم گوش کردن مداحی و آهنگ با صدای خیلی زیاد .

مبر ز موی سفیدم گمان به عمر دراز جوان ز حادثه‌ای پیر می‌شود گاهی .

تا تو بودی در شبم، من ماه تابان داشتم روبروی چشم خود چشمی غزلخوان داشتم حال اگر چه هیچ نذری عهده‌دار وصل نیست یک زمان پیشآمدی‌ بودم که امکان داشتم ماجراهایی که با من زیر باران داشتی شعر اگر می‌شد قریب پنج دیوان داشتم بعد تو بیش از همه فکرم به این مشغول بود من چه چیزی کمتر از آن نارفیقان داشتم؟ ساده از "من‌ بی‌ تو‌ میمیرم" گذشتی خوب من! من به این یک جمله‌ی خود سخت ایمان داشتم لحظه‌ی تشییع من از دور بویت‌ می‌رسید تا دو ساعت بعد دفنم، همچنان جان داشتم .

و من در آینده خاطراتِ خوبی از نوجوانی‌ام نخواهم داشت .

لعنت به ثانیه‌هایی که دیگه تکرار نمی‌شن .

.

..

محبوبم‌ ؛ بہ‌اندازه‌‌‌آخرین‌خسـٰارت‌ ِموشڪ هـٰا؎ ِ ایران ، دوستت‌ دارم :) .

از آدمایی که بهت نزدیک میشن متنفرم .

روزی حداقل دوبار دارم فکر میکنم"دیگه نمیتونم"ولی همچنان دارم میتونم .

با چشمهایش چیزهایی را دیده بود ك آرزو می کرد کاش از بدو خلقتش چشم نداشت و یا کور می شد و این روز‌ها را نمی‌دید ‌.