و اینکه بلاخره مزایای منزوی بودنو داره میخونههه

و پیشنهادش چیزی بود که میخواستم زندگیش کنم.

اگه همینجوری پیش بره آخر مرداد پیانومو ساعت ۹ می‌زارم دم در که نون خشکی ببره خودمم یا ترک تحصیل میکنم و بیخیال دانشگاه میشم یا بیخانمان.☺️🎀🙏

واقعا بس

دیگه حالم از این دوتا منوئت کوفتی بهم میخوره

چرا همش دارم شر و ور میزنم؟

ینی انقد پخمم که یه انوانسیون نمیتونم بزنم؟

واقعا بعد کلاس برگه ی این دوتا رو آتیش میزنم خاکسترشم میدم دست باد.

بوی گرد و غبار توی رگه های آفتاب یه اتاق نیمه تاریک ، بوی مهدکودک و کاغذ رنگی ، بوی زندگی؛ گذر زمان. تو هر لحظه نفس میکشی ... به نظرت تا کی ادامه داره؟ به نظرت کی اخریشه؟ چقدر فرصت داری؟ قلبت میتپه.. چه حسی از زندگی و زنده بودن قشنگ تره؟ گوش کن. به صداش؛ صدای اب ، صدای باد ، صدای برداشتن قدم هات ، نفس هات.. حس کن و لمس کن ، با تک تک سلول هات بافت آب ، خاک ، دست هات ، حسشون کن؛ در اوج سادگی و بی ارزشی، چه کمیاب و ارزشمند ، لحظه هایی که وجود داری..