آخرین تحرکات آمریکا؛ اعزام ناوشکن، ریونت جویت و گراولر وب‌سایت TWZ با ارائه گزارشی (لینک) به بررسی گسترش ناوگان هوایی و دریایی آمریکا در منطقه پرداخته. براساس آخرین اخبار ناوشکن دلبرت بلک (DDG-119 از فلایت IIA آرلی‌بروک) به‌تازگی به منطقه تحت فرماندهی سنتکام (احتمالا دریای سرخ) رسیده است. با ورود این ناوشکن استعداد ناوشکن‌های نیروی دریایی آمریکا در منطقه تحت فرماندهی مرکزی و اروپایی به 10 شناور می‌رسد (سه فروند اسکورت لینکلن در اقیانوس هند + دو فروند در خلیج فارس + یک فروند در شرق مدیترانه + سه فروند در غرب مدیترانه + یک فروند احتمالا در دریای سرخ). علاوه‌بر وینگ-9 مستقر در ناوهواپیمابر لینکلن که اسکادران تهاجم الکترونیکی VAQ-139 جنگنده EA-18G گراولر را نیز در خود جای داده، داده‌های پروازی نشان می‌دهد شش جنگنده EA-18G متعلق به پایگاه هوایی اوشنا نیروی دریایی آمریکا با پشتیبانی چهار تانکر KC-46 از آمریکا به پایگاه هوایی مورون اسپانیا رسیده‌اند و احتمالاتی برای اعزام آنها به خاورمیانه مطرح شده است؛ برحسب گزارشات شش فروند F-35A نیز به پایگاه هوایی لاخس پرتغال اعزام شده‌اند (تصویر چهارم). @Projectmeshkat

استقرار ناوشکن دلبرت در ایلات منابع عبری با انتشار تصاویری از ناوشکن دلبرت (DDG-119) اعلام کردند این ناوشکن پس از عبور از کانال سوئز و رسیدن به دریای سرخ، به بندر ایلات رسیده است. به این ترتیب می‌توان عنوان کرد این ناوشکن با استقرار در خلیج عقبه به همراه ناوشکن روزولت که در شرق مدیترانه مستقر است، وظیفه افزایش پوشش پدافندی رژیم صهیونیستی در هرگونه درگیری احتمالی را به‌عهده خواهد داشت. براساس تصاویر منتشر شده از این ناوشکن مربوط به تاریخ 25 ژانویه، ناوشکن دلبرت در پایگاه دریایی کرت یونان درحال بارگزاری تسلیحات در لانچرهای عمودپرتاب MK-41 مشاهده شده بود. @Projectmeshkat

تصاویر منتشر شده از اعزام جنگنده‌های F-35A نیروی هوایی آمریکا به پایگاه هوایی لاخس پرتغال؛ روز گذشته شش جنگنده از اسکادران-134 متعلق به وینگ-158 نیروی هوایی آمریکا واقع در پایگاه گارد ملی هوایی برلینگتون به پایگاه هوایی لاخس پرتغال رسیده‌اند. براساس اطلاعات اعلام شده توسط اسکادران-134، جنگنده‌های این اسکادران در کنار سایر وظایف محوله، وظیفه انجام عملیات‌های سرکوب پدافند دشمن (SEAD/DEAD) را به‌عهده دارند. این اسکادران در سال 2020 در رزمایشی درگیری با اهداف زمینی، هوایی و سرکوب پدافند هوایی را تمرین کرده بود (لینک). @Projectmeshkat

از شاهد 136 تا ژرانیوم پهپادهای خانواده 136 (خانواده ژرانیوم/گران در روسیه) را می‌توان از نام‌آشناترین پهپادهای سال‌های اخیر در جهان دانست. پهپادهایی که با وجود قیمت به نسبت پایین، عمل‌کرد موثری در میدان نبرد اوکراین داشته‌اند. باوجود انتقادات طرح شده پیرامون فلسفه عملکردی این خانواده و محدودیت ذاتی برای اجرای طرح‌های عملیاتی پیچیده همانند مشکلات ایجاد شده در زمینه پیوستگی عملکرد کامپیوتر پرواز، جنگال، جرم سرجنگی یا حتی ارتفاع پروازی/سرعت کروز پایین، به مرور زمان نسخه‌های جدیدتر ثابت کرده‌اند که این پلتفرم توانایی تطبیق‌پذیری بالایی با شرایط گوناگون دارد. این خانواده با رفع ایرادات پیشین، به ویژه در نسل‌ جدید خود (مجهز به سامانه تصویربرداری اپتیکال)، شکار سیستم‌های تسلیحاتی پیشرفته از جمله سامانه‌ راکت‌انداز چندگانه هیمارس را در کارنامه ثبت کرده است. موضوعی که ‌به شکل مستند توسط کانال‌های روسی همچون «Сталинский Сокол» مورد توجه قرار گرفته است. @Projectmeshkat

توافق‌نامه لاکهید مارتین با وزارت جنگ آمریکا؛ افزایش ظرفیت تولید موشک تاد شرکت لاکهید مارتین توافق‌نامه‌ای با وزارت جنگ ایالات متحده امضا کرده است (لینک) تا طی بازه زمانی هفت ساله تولید رهگیرهای سامانه پدافندی تاد را چهار برابر و از 96 تیر به 400 تیر در سال برساند. این اعلامیه در ادامه توافقی است که اوایل همین ماه میان دو طرف امضا شد و هدف آن تسریع تولید رهگیرهای PAC-3MSE تا سقف 2 هزار موشک در سال است؛ توافقی که پیش‌تر به آن اشاره کرده بودیم (لینک). لاکهید مارتین از زمان نخستین دوره ریاست‌جمهوری ترامپ تاکنون بیش از 7 میلیارد دلار برای افزایش ظرفیت تولید سامانه‌های اولویت‌دار سرمایه‌گذاری کرده است که حدود 2 میلیارد دلار آن به‌طور خاص به تسریع تولید مهمات اختصاص دارد. 1/2 @Projectmeshkat