مشکلات لینکلن به ایران حمله به پایگاه آمریکا گره خورده! نیویورک‌تایمز با انتشار گزارشی درباره وضعیت بحرانی ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن بیان می‌کند مشکلات تدارکاتی این ناو هواپیمابر اندکی پس از جنگ زمانی که موشک و پهپادهای ایرانی به مقر فرماندهی ناوگان پنجم در بحرین اصابت کردند، آغاز شد. در اثر حمله ایران بخشی از این پایگاه که قطب لجستیکی نیروی دریایی بود و دهه‌ها به آن متکی بود، به خاکستر تبدیل شد. به همین دلیل نیروی دریایی برای حفظ خطوط لجستیک و تدارکات نیاز به طرحی جایگزین داشت و باتوجه به حملات ایران به سایر پایگاه‌ها، جزیره دیگوگارسیا (به‌دلیل فاصله بالاتر از ایران و خطر حمله پایین‌تر) به‌عنوان مرکز تدارکات انتخاب شد. این جزیره 2200 مایل (حدود 3500 کیلومتر) از جایی دو ناوگروه تهاجمی مستقر هستند، فاصله دارد [که عامل همین مشکلات تدارکاتی است]. استفاده از دیگوگارسیا به‌عنوان مرکز لجستیکی می‌تواند دلیل شلیک دو موشک بالستیک در 20 مارس به سمت این تأسیسات را توضیح دهد؛ جایی که یک موشک توسط یکی از ناوشکن‌های آمریکا رهگیری و یک موشک در فاصله کوتاهی از هدف خود سقوط کرد. 1/2 @Projectmeshkat

ناو هواپیمابر لینکلن نزدیک به 9 ماه است که بدون پهلوگیری در یک بندر به‌منظور استراحت خدمه (که به اصطلاح liberty port شناخته می‌شود)، در دریا حضور دارد. بندر سلمان و فجیره در بحرین و امارات دو نقطه در خاورمیانه هستند که ناوها در آن پهلو می‌گیرند تا فرصتی برای استراحت خدمه فراهم شود اما هر دو نقطه در تیررس موشک‌های ایران هستند. درحالی که 6 ماه مدت زمان معمول استقرار ناوگروه‌ها در زمان صلح است، برخی از ناوهای هواپیمابر مدت زمان استقرار طولانی‌تری را پس از حملات 11 سپتامبر گذراندند اما استقرار 326 روزه ناوگروه تهاجمی جرالد فورد رکورد طولانی‌ترین استقرار یک ناو هواپیمابر از زمان جنگ ویتنام را شکست. پی‌نوشت: فارغ از گزارش گاردین، گزارشی توسط هارون پرناس (خبرنگار و یوتیوبر آمریکایی) از وضعیت دو ناوگروه لینکلن و بوش منتشر شده. جدا از وضعیت بحرانی خدمه لینکلن و مراجعه برخی خدمه به روان‌پزشک، مشکلات تغذیه با مرغ و لوبیای نپخته، نبود توالت سالم و... در لینکلن، وضعیت در ناو هواپیمابر جورج بوش نیز مشابه لینکلن است و گزارشاتی از نبود آب، صابون و غذا درباره آن منتشر شده است. 2/2 @Projectmeshkat

نامه سردار باقرزاده به صلیب سرخ جهت پیگیری وضعیت خلبانان ایرانی اسیر سردار سیدمحمد باقرزاده فرمانده کمیته جستجوی مفقودین ستادکل نیروهای مسلح در نامه‌ای به مریانا اسپولیاریک رئیس کمیته بین المللی صلیب سرخ خواستار پیگیری وضعیت سه خلبان ایرانی اسیر در قطر شد. در بخشی از این نامه آمده است: برابر اطلاعات بدست آمده سه خلبان دیگر حادثه مورد اشاره، خلبانان (جواد صالحی، عبدالمجيد دشتیان و عمران به‌روشیان) بطور زنده توسط نیروهای قطری به اسارت گرفته شده‌اند که متأسفانه از آن تاریخ تاکنون دولت قطر با وجود سپری شدن ۶ ماه برخلاف همه قوانین و مقررات بین‌المللی از جمله کنوانسیون‌های چهارگانه ژنو درخصوص ضرورت مراعات حقوق اسرای جنگی حقوق مسلم این اسراء را نادیده گرفته و نقض نموده است و با وجود همه تلاش‌های دیپلماتیک و پیگیری‌های بعمل آمده، اجازه دیدار و مصاحبه و تماس اسراء با خانواده ها و مسئولان پیگیری‌کننده را نداده است که این امر در ذیل فصول مربوط به جنایات جنگی مورد توجه و رسیدگی است. @Projectmeshkat

این در هنوز روی همان پاشنه می‌گردد! روز پنج‌شنبه 15 مرداد امیر سرتیپ خلبان مسعود جعفری معاون هماهنگ‌کننده نیروی هوایی ارتش با حضور در شبکه خبر درباره برخی موارد مصاحبه کرد که در بخشی از این سخنان به عملیات دو جنگنده Su-24MK فنسر با هدف حمله به پایگاه هوایی العدید قطر نیز پرداخته می‌شود که روایات و گفته‌ها محل سوال و تعجب فراوان دارد! باتوجه به اینکه قصد داشتیم تا زمان روشن شدن وضعیت خلبانان این دو جنگنده صبر کنیم و سپس به این عملیات بپردازیم و باتوجه به انتشار نامه ستادکل نیروهای مسلح برای پیگیری وضعیت سه خلیان اسیر شده توسط قطر، اکنون زمان مناسبی است تا برنامه مذکور و همچنین ماجرای حمله دو جنگنده Su-24MK به قطر را مورد بررسی قرار دهیم. 1/9 @Projectmeshkat

معاون هماهنگ‌کننده نهاجا در گام نخست سخنان خود بیان می‌کند: «سامانه‌های پدافندی تاد و پاتریوت از این پایگاه محافظت می‌کردند». نکته اول: باید اشاره شود که همان‌طور که نام سامانه تاد پیداست (Terminal High Altitude Area Defense) این سامانه وظیفه اصلی درگیری با اهداف بالستیک کوتاه و میان‌برد در فاز ترمینال را دارد و مشخصا برای درگیری با سایر اهداف هوایی مانند جنگنده‌ها و... توسعه داده نشده است‌! نکته دوم: قطر تاکنون این سامانه را خریداری نکرده (اگرچه زمزمه‌هایی در این باره شنیده می‌شود) و طبق اطلاعات موجود تاکنون در خاک خود نیز میزبان سامانه تاد متعلق به آمریکا نبوده است. نزدیک‌ترین سایت پدافندی تاد به پایگاه العدید، سایت پدافندی تاد امارات واقع در الرویس است که آن نیز در فاصله تقریبی 190 کیلومتری از العدید قرار دارد (برد درگیری این سامانه 200 کیلومتر است). نکته سوم: در ادامه نیز سخنانی درباره امکانات کشف دشمن و شبکه‌های راداری مستقر در منطقه سخنانی بیان می‌شود و رادار AN/FPS-132 قطر و توان آن برای کشف جنگنده مورد اشاره قرار گرفته و بیان می‌شود این رادار در العدید مستقر بوده است! فارغ از اینکه این رادار بخشی از شبکه هشدار زودهنگام ضدبالستیک آمریکا محسوب می‌شود و هدف ساخت و استقرار آن رصد و کشف زودهنگام شلیک موشک‌های بالستیک در منطقه است، این رادار در استان الخور و در نزدیکی منطقه وادی الدحول در شمال قطر قرار گرفته و در پایگاه العدید که در جنوب قطر واقع شده، ساخته نشده است! از معاون هماهنگ‌کننده نیروی هوایی انتظار می‌رود حداقل به اطلاعاتی در این سطح که درحد اطلاعات عمومی و رایج محسوب می‌شود، احاطه بهتری داشته باشند! 2/9 @Projectmeshkat

در طول این برنامه به عملیات دو جنگنده Su-24MK فنسر نهاجا در جریان حمله به قطر نیز پرداخته می‌شود. برای بررسی این واقعه باید به روز 2 مارس (11 اسفند - دو روز پس از آغاز جنگ) بازگردیم. در 2 مارس وزارت دفاع قطر اعلام کرد نیروی هوایی این کشور دو جنگنده Su-24MK ایرانی را سرنگون کرده است. با وجود اینکه از زمان انتشار این خبر تا پس از آتش‌بس هیچ‌یک از مقامات کشور هیچ واکنشی نسبت به این خبر نداشتند، شبکه الجزیره پس از جنگ و در جریان برنامه «ما خفي أعظم | على خط النار» که به جنگ 40 روزه و حملات ایران به قطر می‌پردازد، برای اولین‌بار تصاویری از بقایای این دو جنگنده را به نمایش می‌گذارد. پی‌نوشت: بخشی از سکان عمودی یکی از دو جنگنده Su-24MK نهاجا با پرچم ایران و به رجیستر **68-3 در کنار سایر قطعات جمع‌آوری شده توسط قطر به‌نمایش درآمده است. 3/9 @Projectmeshkat

در ادامه برنامه شبکه الجزیره، سرهنگ ناصر محمد الکبیسی از روابط عمومی وزارت دفاع قطر روایت مهم‌تری از اتفاق بیان می‌کند! مجری در سوالی بیان می‌کند: «آیا این جنگنده‌ها مسلح بودند؟» که سرهنگ الکبیسی در پاسخ بیان می‌کند: «براساس اطلاعات تأییدشده و تأیید خلبان، هر دو حامل بمب بودند». پیش از اینکه ستادکل نیروهای مسلح با انتشار نامه فوق اعلام کند سه خلبان دیگر این دو جنگنده سالم و در اسارات قطر هستند، این بخش از سخنان مسئول روابط عمومی وزارت دفاع قطر نشان می‌داد خلبانان ایرانی در اسارت این کشور قرار دارند؛ چراکه مشخصا هدف سخن او خلبانان قطری نیست که در این صورت می‌توانست از عبارت خلبانان ما (طیارنا) استفاده کند. از سوی دیگر معاون هماهنگ‌کننده نهاجا دو هفته قبل درباره وضعیت سه خلبان دیگر بیان می‌کند «اطلاعات در این باره ناقص است و از سوی وزارت امورخارجه و سایر منابع، اطلاعات دقیقی دریافت نکردیم». پیش از این نیز دریادار سیاری معاون هماهنگ‌کننده ارتش درباره سرنوشت خلبانان بیان کرد وضعیت خلبانان نامشخص است. اینکه چطور نهاجا از موفقیت این عملیات اطلاع دارد اما سرنوشت خلبانان نامشخص خود بخش عجیب ماجرا است اما از سوی دیگر عملکرد وزارت خارجه جای تعجب فراوان‌تری دارد! وزارت امورخارجه باید پاسخ دهد که چطور با از گذشت پنج ماه از اسارت خلبانان و گذشت چهار ماه از آغاز آتش‌بس، تاکنون پیگیری دقیقی برای تعیین سرنوشت سه خلبان ایرانی نکرده است؟ آیا جان نیروهای مسلح و نگرانی خانواده‌های آنان ارزش پیگیری مستمر برای پاسخگو کردن طرف قطری و ارائه اطلاعات دقیق از سرنوشت خلبانان ایرانی را ندارد؟! نکته مهم‌تر بعدی این است که در نامه ارائه شده به صلیب سرخ، عدم رعایت قوانین بین‌المللی برای سه خلبان اسیر ایرانی در قطر گوش‌زد شده است! در این مورد باید سوال کرد که پس از تحمیل دو جنگ علیه ایران در ژوئن 2025 و فوریه 2026 (دو جنگ علیه ایران به فاصله 8 ماه و 18 روز!!) و هدف قرارگرفتن نقاط متعدد غیرنظامی، مدرسه، زیرساخت اقتصادی و... در هر دو جنگ توسط آمریکا و رژیم صهیونیستی آیا همچنان انتظار اجرای قوانین بین‌المللی را می‌کشید و هنوز به ناکارآمدی این قوانین و عدم پایبندی کشورها به آن پی نبرده‌اید؟ آن چیزی که طرف مقابل می‌فهمد نه قوانین بین‌المللی بلکه زبان زور است! نیروی هوایی آمریکا برای خارج کردن دو خلبان جنگنده F-15E که در میانه جنگ در آسمان ایران اجکت کردند، دو عملیات جستجو و نجات رزمی (CSAR) را با قبول خسارات متعدد و پذیرش ریسک اجرای آن، در عمق خاک کشور انجام داد و سرانجام خلبانان خود را از ایران خارج کرد و مانع از اسارت آنان شد! مشخصا ارزش جان پرسنل آموزش دیده در تمام ارگان‌های نیروهای مسلح بسیار بالاست و نباید گذاشت تا جان آنان با سهل‌انگاری‌هایی این چنین، به‌خطر بیفتد اما اکنون شاهدیم که در تعیین سرنوشت آنان نیز کوتاهی صورت گرفته که حقیقتا بسیار حیرت‌آور است! 5/9 @Projectmeshkat

نکته مهم دیگر، نوع طرح‌ریزی عملیات است که اگر به‌طور خلاصه بیان کنیم گویا معاونت عملیات نهاجا در دوران جنگ با عراق فریز شده است! درحالی که وضعیت صحنه نبردهای کنونی کاملا نسبت به دهه 80 میلادی دگرگون شده، نهاجا طرح عملیات خود را همچنان مانند گذشته برنامه‌ریزی کرده، به‌طوری که خلبان باید با پرواز در ارتفاع پایین خود را به محدوده هدف و در موقعیت رهاسازی بمب‌هایی برسانند که فاقد هرگونه کیت هدایتی بوده و به دلیل سقوط آزاد بودن، خلبان مجبور است تا ضمن پذیرش ریسک بالا، نزدیک موقعیت هدف شود! براساس گفته خلبانان حاضر در جریان حمله به کویت، ارتفاع پروازی آنان بسیار پایین بوده و دو جنگنده Su-24MK نیز در ارتفاع 20 تا 30 متری از سطح دریا پرواز می‌کردند. علت انتخاب چنین طرحی برای تهاجم به کشورهایی که رینگ سنگین پدافندی و نیروی هوایی به مراتب توانمندتر از ایران دارند این است که نهاجا همچنان از تسلیحات منسوخی استفاده می‌کند که حتی یک کیت ساده هدایت ندارد؛ بنابراین طرحی جز چنین طرح عملیاتی وجود ندارد! نهاجا سالهاست رزمایش‌های خود را با این طرح منسوخ انجام داده که پیش از این به معایب آن اشاره شده بود! 6/9 @Projectmeshkat

اگرچه اطلاعات مستندی جز روایت قطری از این ماجرا وجود ندارد اما باتوجه به وضعیت نهاجا، می‌توان حدس زد مسلح بودن جنگنده‌ها به بمب درست بوده و احتمالا این دو جنگنده به بمب‌های سقوط آزاد فاب یا بمب هدایت لیزری KAB-1500 مسلح بودند. باید از نهاجا سوال شود علیرغم گزارشات سالانه فرماندهان اسبق نهاجا در روز 19 بهمن به فرماندهی کل قوا درباره آمادگی تجهیزات خود، علارغم نمایش مسلح بودن جنگنده‌ها به تسلیحات دورایستا مانند بمب‌های یاسین و موشک‌های کروز ضدکشتی و مسلح بودن فنسر به موشک کروز عاصف و علارغم مصاحبه‌های متعدد چطور این تسلیحات در شرایط رزمی استفاده نشد؟ ممکن است بیان شود این تسلیحات توسط ودجا تولید انبوه نشده و ودجا صرفا تسلیحات را برای شواف نمایش داده و امکان استفاده از آن نبوده! حتی با این توجیه غیرقابل قبول و وجود انتقادات جدی به ودجا که از حوصله بحث خارج است، نهاجا با وجود اطلاع از این موضوع چرا به کارهای نمایشی روی آورد و خود را مجهز به تسلیحاتی نشان داد که امکان استفاده عملیاتی از آن را نداشته است؟ آیا این اقدامات چیزی جز گزارشات پوچ و مهمل است؟ 7/9 @Projectmeshkat