نجوای جمعه
🔹سلام بر شما ای یوسف فاطمه، ای آخرین امید زمین و آسمان. آغاز امامتتان را با دلی سرشار از عشق و اشک، تبریک میگویم. آنگاه که پدرتان در غربت تبعید، مسموم و مظلومانه به شهادت رسید، شما کودک پنجسالهای بودید که بار سنگین ولایت و سرپرستی گیتی را به اذن خداوند بر دوش گرفتید.
🔹از دیدهها غایب شدید تا از تیرگی مکر دشمنان در امان بمانید و نسل صالحان را برای وراثت زمین بپرورید. ای پدر مهربان ما! شما اباصالحید؛ یعنی پرورندهی صالحان برای روز موعود، برای بازپسگیری زمین از چنگ غاصبان.
🔹
دلها و جانهای ما در طول نسلها به شما پیوند خورده است. هرگز ما را تنها نمیگذارید؛ هرگز امید را از دلهای خسته نمیستانید. در میان تاریکیها، همیشه مشعل فردای روشن را پیش چشم ما نگه داشتهاید.
🔹دشمنان تا دندان مسلحاند و بر قدرت پوشالی خویش تکیه کردهاند، اما قدرت شما را نشناختهاند. نشانههای پیروزیتان را میبینند و باز هم در لجاجت غوطهورند.
🔹ما در رکاب شماییم. لحظه به لحظه آمادهتر میشویم برای آن عملیات بزرگ آزادسازی زمین؛ همان ثمرهی دوازده قرن صبر و قیام خاموش شما.
🔹ای آقای ما، ای حجت خدا! دلهایمان بیقرار لحظه ظهور شماست.
✍سیدصمصام الدین قوامی
#نویسندگان_حوزوی_کرمان
@HOWZAVIAN_kerman
