سلام روحش شاد سیدمحمدحسین امامی میبدی پس از سالها تحمل رنج جانبازی به شهادت رسید از سال ۱۳۶۳ آقا سید را شناختم و از پاییز ۱۳۶۴ دوست شدبم، همرزم، همسنگر. واحد اطلاعات عملیات تیپ الغدیر محفل من و آقا سید در این روزها بود. روزهای خوبی گذراندیم و تا پایان دفاع مقدس در کنار هم بودیم، شلمچه، اروند، مجنون، فکه، سردشت، ماووت و گردِرَش در گرما و سرما، با گشت و شناسایی گذراندیم. در این سال‌های بعد از جنگ در شرایط جانبازی که داشت ارتباط نزدیکی داشتیم و گهگاهی در یزد به منزلش می رفتم و یا میبد می آمد تماس می گرفت تا دقایقی با هم بگذرانیم دو هفته قبل بود که متوجه شدم طبق معمول در بیمارستان بستری شده است و در بیمارستان سیدالشهداء یزد به عیادتش رفتم(عکس آن پیوست می باشد)، زخم های دوران جنگ او را آزار می داد اما ناله ایی از او بلند نمی شد، دقایقی هم صحبت شدیم و با یک عکس یادگاری خداحافظی نمودم و در این چند روز دو تماس تلفنی داشتیم تا اینکه دیروز چهارشنبه ۲ مهر ۱۴۰۴ خبر شهادتش را شنیدم. روحش شاد انشاءالله با جده اش حضرت زهرا(س) و یاران شهیدش محشور گردد. مرتضی نیک روش

خاطره دکتر نیک روش عزیز🌹🌹🌹

اطلاعیه مراسم: جانباز شهید سید محمد حسین امامی میبدی (سید تقی) مراسم استقبال و تشییع پیکر مطهر شهید جمعه ۴ مهر ماه بلافاصله بعد از نماز جمعه در محل مصلی حضرت آیت الله اعرافی (ره) برگزار و پس از اقامه نماز بر پیکر مطهر از مصلی بسمت گلزار شهدای فیروزآباد.، تشییع و خاکسپاری خواهد شد