یک دانشجوی پزشکی خاطره بسیار جالبی را از زمان دانشجویی‌اش نقل می‌کند. زمانی كه ما دانشجوی پزشكی بوديم، در بخش قلب، استادی داشتيم كه از بهترين استادان ما بود. او در هر فرصتی كه به‌دست می‌آورد، سعی می‌كرد نكته جديدی به ما بياموزد و دانسته‌های خود را در بهترين شكل ممكن به ما منتقل می‌كرد. او در فرصت‌های مناسب، ما را در بوته تجربه و عمل قرار می‌داد. در اولين روزهای بخش ما را به بالين يک مرد جوان كه تازه بستری شده بود، برد. بعد از سلام و ادای احترام، به او گفت: اگر اجازه می‌دهيد اين همكاران من نيز قلب شما را معاينه كنند. مرد جوان پذيرفت. سپس به ما كه تركيبی از كارآموز و كارورز بوديم رو كرد و گفت: هريک از شما صدای قلب اين بيمار را به‌دقت گوش كنيد و هرچه می‌شنويد روی تكه‌كاغذی يادداشت كنيد و به من بدهيد. نظر استاد از اينكه اين شيوه را به‌كار می‌برد، اين بود كه اگر كسی از ما تشخيصش نادرست بود، از ديگری خجالت نكشد. هريک از ما به نوبت، قلب بيمار را معاينه كرديم و نظر خود را بر روی كاغذی نوشتیم و به استاد داديم. همه مايل بوديم بدانيم كه آيا تشخيصمان درست بوده يا خير؟ استاد نوشته‌های ما را تک‌تک مشاهده و قرائت كرد. جواب‌ها متنوع بودند. يكی به افزايش ضربان قلب اشاره كرده بود. يكی به نامنظمی ريتم آن. يكی نوشته بود: «ضربان طبيعی است.». يكی ريتم گالوپ ضعيف شنيده بود. يكی اظهار كرده بود كه بيمار چاق است و صداهای مبهم شنيده می‌شود و يكی به‌ وجود صدای اضافی در يكی از كانون‌ها اشاره كرده بود. استاد چند لحظه‌ای سكوت كرد و به ما می‌نگريست. منتظر بوديم تا يكی از آن نوشته‌ها را كه صحيح‌تر بوده، معرفی نمايد. اما با كمال تعجب استاد گفت: متاسفانه همه اين‌ها غلط است. و در حالی كه تنها كاغذ باقی‌مانده در دست راستش را تكان می‌داد، ادامه داد: تنها كاغذی كه می‌تواند به حقيقت نزديک باشد، اين كاغذ است كه نويسندهٔ آن بدون شک انسانی صادق است كه می‌تواند در آينده پزشكی حاذق شود. نوشته او را می‌خوانم، خودتان قضاوت كنيد. همه سر تا پا گوش بوديم تا استاد آن نوشته صحيح را بخواند. ايشان گفت: در اين كاغذ نوشته: «متاسفانه به‌علت كم‌تجربگی قادر به شنيدن صدايی نيستم.» و در حالی كه به چشمان متعجب ما می‌نگريست، ادامه داد: من نمی‌دانم در حالی كه اين بيمار دكستروكاردی دارد، و قلبش در طرف راست قرار گرفته، شما چگونه اين همه صداهای متنوع را در طرف چپ سينه او شنيده‌ايد؟ بچه‌های خوب من، از همين حالا كه دانشجو هستيد بدانيد كه تشخيص‌ندادن عيب نيست ولی تشخيص غلط بر مبنای يک معاينه غلط، عيب بزرگی محسوب می‌شود و می‌تواند برای بيمار خطرناک باشد. در پزشكی دقت، صداقت، حوصله و تجربه حرف اول را می‌زند. سعی كنيد با بی‌دقتی برای بيمار خود، تشخيص نادرستی ندهيد، يا برای او تصميمی ناثواب نگيريد. پ‌ن: در هر موردی تشخیص منصفانه باید داشته باشیم. در این صورت قضاوت کمتری خواهیم داشت. پس مطلب فوق یک درس انسانی‌ست نه فقط پزشکی. بیاییم انصاف را بیاموزیم تا انسانیت را در زندگی جاری کنیم. @bafruiyeh_farda

این روزها آیت‌الله خامنه‌ای رسانه‌ها را از ترویج تفکر غلط سرمایه‌داری غرب درباره زن بر حذر داشتند. نگاه کنید به بازنمایی زنان در ۱۷ سریال نمایش خانگی در دو سال ۱۴۰۰ و ۱۴۰۱. 🗣 محمد رستم‌پور 🇮🇷

#راهیان_نور با مبلغ 560 هزار تومان 🔥 "جنـــــــــــــگی برپاســـــــــــت..." 📣 ثبــت‌نـام اردوی راهــیـان نـور 🔻ویژه فرهنگیان استان یزد 🛣️ بازدید از مناطق عملیاتی جنوب و مظاهر پیشرفت انقلاب اسلامی 🔻برای معلمانی که می‌خواهند روایت این جنگ را از سرچشمه بشنوند… ✅ بازه های اعزام: • برادران: هفته اول دی‌ماه • خواهران: هفته دوم دی‌ماه ⏳ مهلت ثبت‌نام: ۱۸ آذرماه 🔗 لینک ثبت‌نام: https://formafzar.com/form/1xm15 🔻کسب اطلاعات بیشتر: @yzdefarda_admin2 (در پیام‌ رسان های ایتا و بله) ◦•◉✿✿◉•◦◦•◉✿✿◉•◦◦•◉✿✿◉•◦◦•◉✿✿◉• 🇮🇷 #برای_ایران ، #برای_مدرسه

🦅 رضا امیرخانی چرا به پرواز با پاراگلایدر علاقه داشت @khane_estedad

لطفا یک حمد شفا برای استاد عزيز آقای رضا امیرخانی بخوانید

و همه بیماران

اولین دربی بدون علیرضا و پارسا علیرضا و پارسا توسط اسرائیل به شهادت رسیدند. @Farsna

امانتدارترین ملت‌های جهان کدام‌اند؟ 🔹براساس گزارش جهانی شادکامی ۲۰۲۵، ایران در رتبه دوم جهان در شاخص «بازگرداندن کیف پول افراد غریبه» قرار می‌گیرد و سطح بالای امانتداری و اعتماد اجتماعی را نشان می‌دهد. 🔹این جایگاه که بالاتر از کشورهایی مانند دانمارک، نیوزلند و آلمان قرار می‌گیرد، پایبندی فرهنگ ایرانی به مسئولیت اخلاقی و رفتار درست را بازتاب می‌دهد.

بسم الله الرحمن الرحیم