خب عزیزانی که صوت های تحلیل جنگ ترکیبی 8 بعدی ایران و تروریست ها را می خواستتند، تقدیم شان شد. امیدوارم مفید باشد

**فوری مربیان نوجوان که هفته گذشته یک جلسه همفکری داشتیم، آماده باشند یک دوره خوب #روایت_در_جنگ داریم برایشان. کمربندها را ببندید. چهارشنبه عصر، احتمالا**

🎦 سخنگوی سپاه: زاغه‌های موشکی ما هنوز دست نخورده 🔹 موشک‌هایی که استفاده می‌شود موشک‌های ۱۰ سال قبل است. @iribnews

آرامِ دل‌ شب نوزدهم رمضان، در مسجدِ امام هادیِ شهیدیه، مشغولِ خواندنِ دعای جوشنِ کبیر بودم. یادم نیست فرازِ شماره‌ی چند، یک لحظه، شیخ رجب، امام جماعت مسجد، بلندگو را به دست گرفت و شروع به خواندنِ بیانیه‌ی مجلس خبرگان کرد. خلاصه‌ی بیانیه این بود. آیت‌الله سیدمجتبی حسینی خامنه‌ای سومین رهبر انقلاب اسلامی ایران شد. از چند روز پیش زمرمه‌هایی و شاید بهتر است بگویم خبرهای قطعی‌ای بود که فرزندِ شهید امام‌خامنه‌ای، رهبر بعدی ایران است اما نمی‌دانم چرا تا قبل از این بیانیه دلم قرار نمی‌گرفت. شاید آن‌قدر سرعت و تنوعِ اتفاق‌های این چند روزه بالا بوده که هر احتمالی دور از ذهن نمی‌دانستم. مخصوصاً برای فرزندِ رهبرِ شهیدِ انقلاب، که هنوز وضعیتِ سلامتی‌اش دقیق مشخص نبود. باز هم نمی‌دانم اما حس می‌کنم همه‌ای که در مسجد بودند شبیه من نفسِ راحتی بیرون دادند و دلشان آرام گرفت و چشمانشان به اشک نشست. بازخورد این آرامش را هم می‌شد در صلوات و تکبیر و مرگ بر آمریکا و اسرائیل گفتن‌هایشان دید. بعد از چند دقیقه‌ای دوباره مشغولِ ادامه‌ی دعای جوشن شدیم مشغول دعا بودم که پیغام رسید کوچولو بی‌قراری می‌کند. رفتم از مادرش گرفتم‌اش و با هم از مسجد بیرون رفتیم تا کمی با هم قدم بزنیم بلکه قرار بگیرد. از مسجد که بیرون رفتم چند نفری را دیدم. انگار تازه به هم رسیده بودند. یکی از آنها بی‌مقدمه به بقیه گفت: "دیگه تموم شد، سیدمجتبی رهبر شد." خنده‌ام گرفت. چقدر زود با رهبرِ جدید پسرخاله شده بودند. این ادبیات هم به نظرم از اثراتِ آرامشِ دلی بود که گفتم. هر چه فکر می‌کنم به غیر از اراده‌ی خداوند در این جابجاییِ رهبری هیچ نمی‌بینم. خداوند با شهادت پدر، هم مزد زحماتِ سالیانِ درازِ پدر را داد هم دل‌های این ملت را با عشق، متمایل به پسر کرد. و حالا پسری محبوب جانشینِ پدری محبوب و البته شهید شده. پسری که دل‌های مشوّش یک ملت را آرام کرد. هر چند خناسان همیشه مشغول کارند... #روایت #نبرد_رمضان #امام_خامنه‌ای خواجه شَدیدُالبینْ ๏๏🏴 @khajeshadidolbin

حالا معلوم شد ابرقدرت کیه✌️ ببینید توی این دو هفته چه بلایی سر آمریکایی ها آوردیم... پرچم ایرانی و ایرانی بالاست🇮🇷 #ایران_مقتدر #ایران_امام_زمان #رژیم_موقت_اسرائیل #لا_حول_ولا_قوة_إلا_بالله

اجتماع بزرگ موتوری...🏍🛵 🔻کانال مـردم‌فیـروزآبــــاد 🔻 لینک کانال جهت عضویت 👇 @mardomfirozabad

🌙دعای روز بیست وششم ماه مبارک رمضان التماس دعا🙏

🇮🇷🇵🇸 🔰 ترتیل #جزء_بیست‌وششم #قرآن با صدای استاد پرهیزگار

⭕️این بزرگترین امتحان مردم کوفه بود که گفتند: تا کی شب ها در خیابان بمانیم؟ ⚠️ تاریخ داره تکرار میشه؛ مبادا نفرین‌زده و مدیون تاریخ بشیم!

✅ کار فرهنگی موکب پارک فلسطین ✅به یاد شهدای مدرسه شجره طیبه میناب #میبد #کلیپ #گردان_سایبری_بسیج_میبد #تا_پای_جان_برای_ایران #یا_منتقم #نصر_من_الله #اسفند۱۴۰۴

شابلون‌ و پوستر را زمین بگذارید، ویترین‌ و استیج را ورق بزنید ؛ اندرباب نوسازی تاکتیک‌های حضور در شب‌های حساس ایران ♦️در ایامی که سایه‌ی تهدید و جنگ بر سر شهرها سنگینی می‌کند، حضور شبانه‌ی مردم ایران در خیابان‌ها، فراتر از یک پیاده‌روی ساده، در واقع ترسیم‌کننده‌ی یک «خط دفاعی نرم» است. دشمن با راهبرد «جنگ شهری» به‌دنبال ایجاد فضای ناامنی و تخلیه‌ی روانی شهروندان است؛ اما حضور آگاهانه‌ی مردم، این معادله را به نفع امنیت ملی تغییر داده است. با این حال، برای استمرار این حضور و جلوگیری از فرسایشی شدن آن، نیازمند یک بازنگری جدی در «تکنیک‌های حضور» هستیم. 🔹 ۱. عبور از کلیشه‌های بصری به سمت تعاملات انسانی به نظر می رسد باتوجه به گذشت بیش از دو هفته از حضور خیابانی سرمایه گذاری ایستگاه ها و موکب ها روی پوستر، شابلون و پذیرایی چایی اشتباه است و محیط به یک اشباع نسبی رسیده و دیگر این موارد نمی تواند پیام جدیدی تولید کند. این ایستگاه ها و مواکب باید از ظرفیت ها و خلاقیت های جدید برای حفظ و تثبیت جمعیت در خیابان استفاده کنند. به عبارت دیگر باید از رسانه های چاپی و بصری عبور کرد و «رسانه های تعاملی» را رونق بخشید. برخی از این موارد عبارتند از: - تئاتر خیابانی: زبان هنر، برنده‌ترین سلاح برای روایت مظلومیت و اقتدار است. اجرای نمایش‌های کوتاه که مفاهیم پایداری را با چاشنی امید و حتی طنز روایت می‌کنند، می‌تواند روحیه جمعی را بازسازی کند. - میز بازی‌های فکری: تبدیل خیابان به فضایی برای فکر کردن و تعامل. وقتی خانواده‌ها در کنار هم دور یک میز بازی می‌نشینند، پیام «امنیت برقرار است» را با قدرتی بیشتر از صدها سخنرانی به دنیا مخابره می‌کنند. این کار باعث می‌شود حضور در خیابان از یک تکلیف سیاسی به یک انتخاب تفریحی و بصیرتی تبدیل شود. - دعا و مناجات: تا امروز حجم مداحی های حماسی و ریتمینگ متناسب با شرایط بسیار بالا بوده است. به نظر می رسد باید قدری به آرامش، سکون، توجه و توسل در خیابان هم پرداخت. کمتر ایستگاه و موکبی را این شبها می بینیم که مناجات آرامش بخشی پخش کند و یا برنامه زنده دعا و توسل داشته باشد. 🔹۲. پیوند «مقاومت» با «معیشت»؛ پویش خرید هوشمندانه بزرگ‌ترین آسیب حضور پرحجم مردم در معابر اصلی (مانند تجربه‌ی خیابان شهید صدوقی قم در این شبها)، ناخواسته متوجه بدنه اقتصادی شهر یعنی مغازه‌داران شده است. خطر بزرگ در شرایط جنگی، فروپاشی اقتصادیِ لایه‌های میانی و پایین جامعه است. وقتی خیابانی برای امنیت قرق می‌شود، نباید به قیمتِ ورشکستگیِ مغازه‌دارِ همان خیابان تمام شود. - غرفه‌های خرید و بن‌های تخفیف : موکب‌ها و ایستگاه‌های فرهنگی باید با توزیع بن های تخفیف نقش تسهیل گری در خرید از فروشگاه های خرد را ایفا کنند. به جای توزیع صرفِ اقلام فرهنگی و یا خوراکی در مواکب و ایستگاه ها، می‌توان پویش‌هایی راه‌اندازی کرد که مردم را به خرید از مغازه‌های همان محدوده تشویق کند. - مسئولیت اجتماعیِ عابرین: حضور در خیابان باید با «خریدِ حمایتی» همراه شود. هر خانواده‌ای که برای پیاده‌روی شبانه می‌آید، باید بداند که خرید یک کالای کوچک از مغازه‌داری که چک و اجاره‌اش عقب افتاده، خود بخشی از جهاد است. 🔹خلاصه اینکه اگر قرار است خیابان سنگر ما باشد، این سنگر باید «زندگی» در آن جریان داشته باشد. مردمی که نگران چک، اجاره‌خانه و سفره شب عید خود هستند، نمی‌توانند برای مدت طولانی در صفِ اولِ حضورِ خیابانی بمانند. تبدیلِ «تجمع» به «شبکه حمایت اقتصادی و تفریح سالم»، بهترین پاتک به دشمنی است که روی خستگی و استیصال ما حساب باز کرده است. یادمان نرود هر رسیدی که از دستگاه کارتخوانِ یک مغازه‌دار در خیابان‌های قرق‌شده بیرون می‌آید، تیری است به قلبِ راهبردِ ناامن‌سازیِ دشمن. ✍🏽 محمد طالبی؛ عضو هیئت علمی دانشگاه باقرالعلوم علیه السلام