نوزادش در قنداقه آرام خوابیده بود به آغوشش کشید ؛ اشک نمی آمد ولی بر دلش غصه سخت نشسته بود، نوزادش دیگر نمیخندید،دیگر گریه نمیکرد،دیگر انگشتش را نمیگرفت . آری برای همیشه،خوابش برده بود خواب زیبایش یک پرنده بود،رقصان پرکشید توی آسمون تا بگیرمش زود رفته بود...

اوکی ولی منطق آخر بی منطقیه .

باهام حرف بزن..، من به جز تو کسی رو ندارم..

ولی از گوشی و هرچیزی که باعث میشه فکر و خیالم بیشتر بشه و ذهنم درگیر بشه متنفرم .

ولی یعنی چی که زمان انقد زود میگذره..؟!

‌اینقدر منتظر روز های خوب موندیم که شب شد ؛

عاشقی را چه نیاز است به توجیه و دلیل ؛ که تو‌ ای عشق همان پرسش بی زیرایی..

خبر مرگ مرا هرکسی آورد تو بخند ؛ زنده ام میکند آخر خبر خنده تو...

خبرت هست که بی روی تو آرامم نیست ! طاغت بار فراغت این همه ایامم نیست..؟!

گر تو گرفتارم کنی، من با گرفتاری خوشم.. داروی دردم گر تویی، در اوج بیماری خوشم !

از همان روزی که گفتی اهل چای و قهوه ام ؛ کافه گردی میکنم شاید تو را پیدا کنم..!