باز می‌پرسی: چه‌طور این‌گونه شاعر شد دلت؟ تو دلت را جای من بگذار شاعر می‌شود؛

گرچه می‌دانم نمی‌دانی چه دارم می‌کشم! از تو می‌گوید دلم هر بار شاعر می‌شود... »

< غم ك می‌آید در و دیوار، شاعر می‌شود، در تو زندانی‌ترین رفتار شاعر می‌شود، می‌نشینی چند تمرین ریاضی حل کنی ، خط‌کش و نقاله و پرگار، شاعر می‌شود؛ >

به نظرم اوج دوست داشتن میتونه تو این نوشته از فروغ خلاصه بشه : ⤹ قربانت بروم🫀 فرقی ندارد چه ساعت از شبانه روز باشد صدایت را که میشنوم خورشید در دلم طلوع می‌کند :))

می‌گفت دگر باره به خوابم بینی پنداشت که بعد از او مرا خوابی هست؟ ابوسعید ابوالخیر .

یوسف به این رها شدن از چاه دل مبند، این بار می برند ك زندانی ات کنند، یک نقطه بیش فرق رحیم و رجیم نیست از نقطه ای بترس ك شیطانی‌ات کنند!

شبیه ماه و دریاییم ، تو را در سینه‌ام دارم . . تو از آغوش من دوری ، ولی من دوستت دارم :)!