یا از پیروزی «زهران ممدانی» چنان خوشحالند که گویی کاخ سفید حسینیه شده؛ یا چنان نقاط ضعف او را به چشم میکشند که انگار برادر دیروز ما در پایگاه بسیج محله از صراط مستقیم زده است بیرون!
تحلیلهایشان را نگاه کنی، عمدتا در تحلیل بیروت رفتن «پویانفر» و جمع آن با توئیتهای انتقادیش عاجزند!
علت؟ دنیا را سفید و سیاه میبینیم، آن هم در صفحه شطرنجی به عرض سوی دیدگانمان!
دنیا، معادلات حاکم بر آن و نفوس محتلف انسانی، خیلی پیچیدهتر از چارچوبهای دو دوتا چهارتایی ما هستند!
در این دنیا خفقان توحید و نور اسلام، از هر آنقدر مبانی خود را قوی کنیم، تا از هر روزنهای برای مطرح شدن حرف و گفتمان حق نهایت استفاده را ببریم.
ممدانی و آقای مداح و فلان بازیگر و...قرار نیست الگو باشند؛ شاااید بتوانند در این جهان پر تلاطم روزنه باشند، شاید! همین هم نیاز به عقلانیت ارتباطی و مدیریتی دارد که البته اکثرا نیست.
@m_a_tavallaie |
#تأملات
