۶. یا منیل .. منیل از نِیل میاد نیل یعنی رساندن . یعنی خدا هرچیزی رو می‌تونه به غاایتش برسونه .. ما خیلی از کارا رو تو زندگی انجام می‌دیم، نصفه کاره رها می‌کنیم به ته نمی‌رسونیم .. خدا ولی، به ته رساننده‌ست . کسی که تجلی این صفت باشه، هر کاری رو به تهش می‌رسونه .

۷. یا قبیل .. یکی از معانیش از "قَبْل" میاد قبل هم یعنی ، قبل ازینکه شما کاری رو انجام بدی ، او انجام داده . معنی دیگرش برمی‌گرده به "قبول" چون از قبل ازینکه بخوای، پذیرفته :) از قبل ازینکه بخوای، قبول کرده .. فقط کافیه تو برگردی و تو بخوای .. [ منو یاد توبه می‌ندازه :) ] یعنی اون نوشته .. تا برگشت، قبول کنید، برا همین قبله میشه جایی که شما باید به سمتش برگردید .. وگرنه او به سمت شما برگشته . اینجوری نیست که شما باید برگردید تا او به سمتتون برگرده . [ او برگشته، باشد که شما هم برگردید؟ ] و این صفت برای هررر طلبی که شما دارید اینگونست .. او امضاش رو کرده .. منتظر ِ خواستن ِ شماست این، خدای ِ قبیل است .

۸. یا مقیل .. مقیل به معنای کسی‌ست که می‌تونه از لغزش بگذره .. ماها خیلی وقتا از خیلی از عیب‌ها نمی‌تونیم بگذریم .. دیدین؟ یه سری از اشتباهای خودمونو، خودمونم دیگه نمی‌تونیم ببخشیم و بگذریم. می‌گیم : خودمم خودمو نمی‌بخشم . اما خدا، از همه‌ی نبخشیدنا می‌گذره .. آدمی که تجلی این صفت باشه، از هر لغزش دیگران می‌تونه رد شه و بگذره :)

۹. یا مُحیل .. توی قرآن این صفت رو با [ لا حول و لا قوة الا بالله ] داریم. یعنی کسی که حول ایجاد می‌کند ( حول حالنا الی احسن الحال .. ) هم از همینجا میاد . او مُحیل است که "حول حالنا" ایجاد می‌کنه . حول و قوه که می‌گن .. قوه تواناییست و حول انگیزه‌ی به کار گرفتن ِ توانایی ست. حوصله‌ی بکار گیری ِ تواناییست. محیل، کسی ست حال ِ خوب ِ لازم رو ایجاد می‌کنه .. انگیزه‌ی لازم برای به‌کار گیری توانایی رو ایجاد می‌کنه .. خیلی ها توانایی دارند، حول لازم برای بکار گیریش رو ندارند :) خیلیا توانایی ندارن .. ولی چون حول دارن با اون یه ذره توانایی خیلی کار می‌کنن .. ما به صفت ِ محیل ِ خدا احتیاج داریم که اساساً توانایی‌هامون بکار بیاد .. اگر کسی از صفت محیل خدا بهره‌مند بشه، برای دیگران می‌شه عامل انگیزه :) می‌شه حال خوب کن، حوصله ایجاد کن، توانایی های دیگران کنار حولی که او براشون ایجاد می‌کنه، بکار گرفته می‌شه ..

۱۰. یا ملقن .. خیلی ازحرفها، قبل ازاینکه گفته بشه اول القاش انجام می‌شه تو بچها خصوصا این نمود داره . جمله رو نمی‌فهمن ولی حسشو منتقل می‌کنن .. و بلعکس، جمله شما رو نمی‌فهمن ولی حس شما رو می‌فهمن . القا، قوی تر از تکلمه .. خدا وقتی ملقنه یعنی آن چیزی را که باید به شما بگوید، بجای اینکه بیان کند و شما برید بفهمید آیا درست بفهمید آیا نه، اون رو بهتون القا می‌کنه و جای خطاهم نداره .. آدم هم باید بتواند برای دیگران القا کند .. محبت را، دوست داشتن ِ خدا را، خوب بودن را .. قلب هم، اساسا اینگونه است ..

مهدی مگر بیاید و گردد ادا، علی .. • از دعای افتتاح

یه یار معمولیم نه .. یکی باشم که [و الذابين عنه] باشه یعنی بذار اونقد باورام قوی شه که ازت دفاع کنم .

۱۱. یا زکی .. زکی یعنی چیزهای اضافی رو حذف می‌کنه، که امکان ِ رشد ایجاد کنه . باید آدم اعتماد کنه به صفت ِ زکی ِ خدا . چون خدا یه وقتایی یه چیزایی رو از زندگی ِ شما می‌گیره، که برای ِ رشد شما لازمه [ یاد ِ حضرت زینب افتادم ] [ یاد رهبر شهیدمون افتادم ] دیدین دم زمستون شاخ و برگ درختا رو می‌ریزن پایین؟ چون اگر نریزن پایین، درخته میوه نمی‌ده، اینکارو می‌کنن که جون بگیره، میوه بده . به این کار می‌گن زکی . خدا اینطوریه سوره‌اش هم سوره‌ی شمسه ..

۱۲. یا مَلی ‌.. ملی به معنای عجله نداشتن و مدارا کردن و مهلت دادنه .. خدا مَلیه، یعنی خیلی مهلت می‌ده :) خیلی مدارا می‌کنه .. خیلی فرصت می‌ده که انسان هدایت بشه و بالاخره برگرده .. او خیلی امید داره به برگشتن ِ انسان . و انسان هم وقتی خدا مَلیه باید خیلی امید داشته باشه به اینکه نجات پیدا می‌کنه . اونایی که ناامیدن، اونایی که فکر می‌کنن خیلی گذشته و دیگه نشده، یاد این صفت بیفتن :) و ما هم اگر تجلی صفت ِ ملی خدا بشیم، مدارا می‌کنیم و مهلت می‌دیم به دیگران . فرصت می‌دیم تا دیگران هم هدایت بشن ..

۱۳. یا وَفی .. وفی یعنی پای حرفش هست . اگر بگه اینکارو می‌کنم، حتماً می‌کنه اگه بگه اینکارو کنی می‌بخشم، حتماً می‌بخشه .. یعنی می‌شه روی ِ وفای ِ به عهدش حساب کرد . این صفت، ویژه‌اش می‌شه حضرت ابالفضل :) .. برای ِ ارادتمندان به حضرت ابلفضل .. برای کسانی که دوست دارند حرفشون دو تا نشه ..

۱۴. یا ماجدُ یا مجید .. در قرآن با واژه‌ی مَجید اومده . که مجید صفت ِ تثبیت شده‌ی ماجده . به عظمت ِ دوستداشتنی، میگن مجد .. وقتی یه کسی خیلی عظمت داره ولی نه عظمتی که ازش بترسی عظمتی که شیفته‌اش میشی. نمونه‌ی بارزش هم تو عالم میشه وجود ِ مقدس ِ امیرالمومنین :) خیلی بزرگه، و شما خیلی دوسش داری . انقدر بزرگه که حیا دارین جلوش، ولی حیاتون از جنس ترس نیست از محبته، به این حالت می‌گن مجد . به کسی که اینو داره و می‌تونه به دیگران بده، می‌گن ماجد . کسی که اینو همیشه داره، می‌شه مجید. خیلی از ماها وقتی موحد نیستیم، بخاطر اینه مجد رو درک نکردیم .. خدا انقدر برامون بزرگ نیست که با بقیه یکی نباشه .. امیرالمومنین انقدر بزرگه که هیچکسو باهاش یکی نمی‌کنیم ، خدا باید انقدر برای ما ماجد و مجید باشه که اصلا با هیچکس مقایسش نکنیم، این سرّ توحیده . کسی اگر تجلی این صفت باشه برای بقیه می‌شه با عظمت ِ دوسداشتنی .. که این آدما معمولا یادآور ِ خدا برا بقین . مثل ِ خدای ِ علی :) ما به این صفت احتیاج داریم که راهی به توحید پیدا کنیم .. [یه جای جوشن هم می‌گه : یا من قرآنهُ مجید .. :)) ]