ــ در کشتی نجات ، رقیه است ناخدا ؛ مارا همین سه ساله ، رسانده است تا کربلا ...

ولی ما قُمی‌ها هر وقت زورمون به غَمامون نمی‌رسه میایم اینجا!

طرف زنگ زده بهم چن تا از کتاب های درسی‌م رو میخواد برای چن روز بگیره . بابا آخه مگه نمیدونی کتاب درسی یچیز شخصیههه ، من الان اونهمه چرت و پرت رو چجوری پاک کنم

تو را نشناختیم که این گونه در حیرت گم کردنِ خویش ناامید به دیوار غفلت تکیه زده ایم . کاش یک روز بفهمیم شناختن تو هوای نفس کشیدنِ ماست .

خانه ها ویران . دل ها پر از غصّه . چشم ها پر از اشک تنهایی . گوش ها منتظر شنیدم شعر امید . دست ها برآورده به تمنّای اوج آسمان . پاها لرزان و ناتوان از گام برداشتن . و اینها همه تقاصی است که برای دوری از تو می‌دهیم .

ما باید مثل تو زندگی کنیم ؟ نه . باید پیش تو زندگی کنیم ؟ نه . باید چشم به سوی تو زندگی کنیم ؟ نه . ما باید برای تو زندگی کنیم که اگر این چنین باشیم هم مثل تو هم پیش تو و هم چشم به سوی تو زندگی خواهیم کرد .

باید برای تو لبخند زد . به خاطر تو اخم کرد . برای تو ساکت شد . به خاطر تو فریاد کشید . به خاطر تو قهر کرد . برای تو آشتی کرد .

باید برای تو گذشت کرد . و اگر تو خواستی باید به خواست تو انتقام گرفت . باید برای خاطر تو محبّت کرد و اگر میلن کشید باید به میل تو شمشیر کینه کشید .

عاشقانه و عاقلانه‌اش همین است که می‌گویم : تو محبوب خدایی و لبخندِ تو مایه ی خشنودی او . خدا ما را آفرید که لبخندی بنشانیم روی لب تو .

زندگی ما وقتی خرج لبخند تو می‌شود خدا ما را به خودش نزدیک می‌کند و خانه‌مان را در همین دنیا بهشت می‌کند . بهشت ، همان جایی است که تو میخندی :) .

من آمده‌ام برای تو زندگی کنم تا به فلسفه ی آفرینش خویش برسم آقا ! کمی لبخند بزن تا عزمم جزم شود برای "برای تو زندگی کردن" .

مارا نمیبری به حرم .. ؟!