رامونا .
-
خیالمان آسوده است
گویی به ما
وعده ی جاودانگی داده اند در این دنیا !
خیالِ تو آسوده نیست
گویی به تو
وعده ی حتمی بهشت را ندادهاند .
ما نشسته ایم
بی آنکه تکانی به خود بدهیم .
گویی زمان
سربازِ گوش به فرمانِ ماست .
تو دائم در حال تکاپویی
گویی تو را کسی
صاحبِ زمان نکرده است .
تو به ما میگویی
هرروز را
آخرین روز عمرمان بدانیم .
ما چنان طمع داریم
به سالهای خیالیِ طولانیِ پیشِ رویمان
که گویی هرروز
روز اول زندگی است .
تو فریادت بلند است
از اندک بودن توشه
طولانی بودن راه
دور بودنِ مقصد
و بزرگ بودن جایی که باید به آن وارد شد : قیامت .
ما چنان آسوده نفس میکشیم
که گویی نه سفری هست ، نه راهی و نه مقصدی
و اینجا ایستگاهِ آخر است .
و جایِ ما هم خوب و راحت
و قیامت هم همین است که هست
و ما بهشتیانِ این قیامتِ برپا شدهایم .