「‌‌‍‌‌حکایت دست ها」

-

به‌ زیر‌ خاکستر‌ صبر ، قلبی‌ ست‌ ك می‌روید‌ از‌ اُمید . . !

تو چه می‌دانی ؟ که من برای یک‌بار برخواستن ، چند هزار بار فروریخته‌ام . . .

قشنگ ترین چالش وجود ندار...

- مهر ۴۰۴ چگونه گذشت ؟!

-

من دوست دارم وقتی با تو هم‌سخن می‌شوم فقط درباره ی خودت حرف بزنم از جمال و جلالت بگویم از دلبریِ نگاهت حرف بزنم و غوغایی که در چشمان توست از لب و گونه‌ات سخن بگویم و عالَم عالَم دل که هواییِ خال لب توست .

از ابروانت بگویم که وقتی گشاده است گویی غم از مدار جهان پرتاب شده بیرون . و وقتی گره می‌خورند از خشم قلب دنیا از وحشت می‌ایستد و وقتی چین می‌خورند از غصه همه ی عالَم سیاه می‌شوند از ماتم .

از دستانت بگویم که وقتی دستِ زمین خورده‌ای را می‌گیرد آسمان نشینش می‌کند و وقتی گره می‌خورد به دست محتاجی عالمی را محتاجش می‌کند و وای به روزی که قفل شود در قبضه ی شمشیرت !