خوندن هری پاتر زبان اصلی منو برمی‌گردونه به خاطره‌ی اون دختر کوچولوی هشت‌ساله‌ای که ماه به ماه می‌رفت هوپا تهرانپارس و با شوق و ذوق جلد بعدی هری پاترش رو می‌خرید و تا ماه بعدی باهاش زندگی می‌کرد

و زمان می‌تونه همین‌قدر سریع بگذره

.

یادش بخیر‌ کلاس پنجم/ششم بود فکرکنم‌ و از مدرسه که برمیگشتم کل روز بدون اینکه به گوشی دست بزنم و دغدغه‌ای‌ داشته باشم میشستم‌ بی‌وقفههههه‌ هری پاتر‌ میخوندم‌ و میگفتم‌ حتما بایدددد‌ همون‌ روز تموم بشه

اخییی

یه کتاب خوب می‌تونه همچین خاطره‌های پررنگی از خودش به جا بذاره

تک به تک اون خریدها رو یادمه

د-ق-ی-ق-ا

برای من جلد جدیدش رو میخریدن‌ به عنوان‌ سوپرایز‌ میاوردن‌ 😭

بعضی وقتاهم‌ فکرکنم‌ خودمم‌ میرفتم البته

اخییی

تنها کسی که واقعا دلم براش تنگ شده بود: