⚫️ لیست مطالب درباره شخصیت حضرت امام حسین (علیه السلام)
https://t.me/Hekmatenabavi/1125
ظاهراً آخرین نامهای که از کربلا به مدینه فرستاده شد چنین بود:
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحیم
از حسین بن علی به محمد (حنفیه) پسر علی و هرکس از قبیله بنیهاشم که نزد اوست.
امّا بَعد: فَکانَّ الدُّنیا لَمْ تَکُنْ وَ کانَّ الْآخِرَةَ لَمْ تَزَلْ وَ السَّلام؛
امّا بعد، پس گویی هرگز دنیایی نبوده و گویا هماره آخرت است، والسلام.
کامل الزيارات، جلد ۱، صفحه۷۵
باز این چه شورش است که درخلق عالم است
در کائنات، خیمه ماتم فراهم است
از جای جای چشم شفق، سیل خون روان
در طاق عرش قامت آدم ز غم خم است
آوای عاشورا، شفیعی مازندرانی، به تقلید از محتشم کاشانی، (چاپ جامعه مدرسین، ۱۳۸۰)
@nosakh_shii
▪️
🏴 عَظَّمَ اللَّهُ أُجُورَنَا بِمُصَابِنَا بِالْحُسَيْنِ ع وَ جَعَلَنَا وَ إِيَّاكُمْ مِنَ الطَّالِبِينَ بِثَأْرِهِ مَعَ وَلِيِّهِ الْإِمَامِ الْمَهْدِيِّ مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ ص
تیری که بر دل شه گلگون قبا رسید
اندر نجف به مرقد شیر خدا رسید
چون در نجف ز سینه ی شیر خدا گذشت
اندر مدینه بر جگر مصطفی رسید
زآن پس که پرده ی جگر مصطفی درید
داند خدا که چون شد از آن پس کجا رسید
هر ناوک بلا که فلک در کمان نهاد
پر بست و بر هدف، همه در کربلا رسید
یکباره از فلاخن آن دشت کینه خاست
آن سنگ های طعنه که بر انبیا رسید
از تشنگی ز پا چو درآمد به سر دوید
چون بر وفای عهد الستش ندا رسید
از پشت زین قدم چو به روی زمین نهاد
افتاد و سر به سجده ی جان آفرین نهاد
طوفانی و خشکلب بدون نفرات
دریای وفا رسید بر شطّ فرات
در آب ندید غیر تصویر حسین
دانست که اوست تا ابد آبِ حیات
#سيد_رضا_آباقی
@talar_ayne
🔶️بارش خون از آسمان
📚در منابع حدیثی و تاریخی اسلام، از بارش خون در عاشورای ۶۱ هجری و تبدیل شدن برخی پدیدهها به خون گزارش کردهاند. در کتاب «تاریخ آنگلوساکسون» و دو کتابِ تاریخِ اروپایِ دیگر، در وقایع سال ۶۸۵ (یا ۶۸۰)، از بارش خون و تبدیل شدن شیر و کره به خون در بریتانیا، سخن به میان آمده است.
پس از تبدیل تاریخ ۶۱ هجری به میلادی، به تاریخ ۶۸۰ میلادی میرسیم که این تطابق، کم شگفتآور نیست. این تواریخ اروپایی، میتوانند ما را در تجمیع قراین جهت اعتبارسنجی احادیث بکاء العالَم للحسین یاری کنند.
تاریخ آنگلوساکسون:
https://t.co/3DtBY7Ddzm?amp=1
فیلم مستند:
https://youtu.be/YaYDuFaUmpA
🏴 اشک و آمرزش
عَنْهُ عَنْ يَعْقُوبَ بْنِ يَزِيدَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ بَكْرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ فُضَيْلِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: مَنْ ذُكِرْنَا عِنْدَهُ فَفَاضَتْ عَيْنَاهُ وَ لَوْ مِثْلَ جَنَاحِ الذُّبَابِ [/بعوضة] غَفَرَ اللَّهُ ذُنُوبَهُ وَ لَوْ كَانَتْ مِثْلَ زَبَدِ الْبَحْر
▲ از امام صادق صلوات الله عليه:
كسى كه ما نزد او یاد شویم، پس از چشمانش اشک بيايد، اگر چه به قدر بال پشه (یا مگس) باشد، گناهانش آمرزيده شود هرچند به اندازهٔ کف درياها باشد.
📓 المحاسن، ج1، ص63؛ تفسير القمي، ج2، ص292 عن ابیه عن بکر؛ كامل الزيارات، ص104
حَدَّثَنِي حَكِيمُ بْنُ دَاوُدَ عَنْ سَلَمَةَ عَنْ يَعْقُوبَ بْنِ يَزِيدَ... [مثله]، حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ الْبَرْقِيِّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ بَكْرِ... مِثْلَهُ.
@Al_Meerath