🏴 حتی دو آیه!
(یاران سید الشهداء -علیه السلام- و قرآن- 3)
در روز عاشورا، زهر بن قین (ره)، پس از امام حسین (ع) سخنرانی کرد. مردم را موعظه کرد. فضائل اهل بیت (ع) و جنایات امویان را به یادشان آورد. از جمله دربارۀ ابن زیاد و پدرش گفت: «ويقتلان أماثلكم وقراءكم، أمثال حجر بن عدي وأَصْحَابه، وهانئ بن عروة وأشباهه» یعنی: نیکان و قاریان شما را مانندِ حجر بن عدی و یارانش و هانئ بن عروة و امثال او به شهادت رساندند. (طبری، تاریخ، 5/ 426).
در اینجا باز علم قرآن، به عنوان یک شاخص مهم برای نیکان مردم و یارانِ اهل بیت برجسته شده است.
شمر بن ذی الجوشن -لعنه الله- میانِ سخنرانی او پرید و گفت: «أبرمتنا بکثرة کلامک» ما را با زیاد حرف زدنت خسته کردی! زهیر بن قین پاسخش را داد و گفت: «وَاللَّهِ مَا أظنك تحكم من كتاب اللَّه آيتين، فأبشر بالخزي يوم الْقِيَامَة والعذاب الأليم» به خدا سوگند، گمان نمیکنم حتی دو آیه از کتاب خدا را درست بدانی! پس مژده باد تو را به خواری روز قیامت و عذاب دردناک. [1] (طبری، تاریخ، 5/ 426). باز در این جا دوری از قرآن و جهل به کتاب خدا، به عنوان ویژگی بارز صحنهگردان اصلی لشکر دشمن یاد شده است.
این در حالی است که حتّی غلامان عجمی اصحابِ سید الشهداء به آشنایی با قرآن توصیف شدهاند. مثلاً خوارزمی آورده است: «ثمّ خرج غلام تركي مبارز، قارئ للقرآن، عارف بالعربية» سپس غلام ترکی که هم مبارز بود و هم قاری قرآن و آشنا به زبان عربی، به میدان رفت. پس از رجزخوانی و کشتن گروهی از دشمن، او را محاصره کرده و به شهادت رساندند. امام حسین (ع) به کنارش آمد و گریست. گونه مبارک را بر گونه غلام گذاشت. غلام چشمانش را باز کرد و امامش را دید. لبخندی زد و سپس به سوی پروردگار شتافت (خوارزمی، مقتل الحسین ع، 2/ 24).
_____________________
[1] در پایان این سخنرانی امام حسین (ع) زهیر را به مؤمن آل فرعون تشبیه میکنند.
@zecra
@Al_Meerath
