<b>▪️از وصیت امیر المؤمنین علی علیه السلام به فرزندانش </b> روایت است که هنگامی که ابن ‏ملجم- که خدا لعنتش کند- او را ضربت زد، حضرتش به حسن و حسین علیهماالسلام چنین وصیت فرمود: أُوصِيكُمَا بِتَقْوَى اللَّهِ وَ أَلَّا تَبْغِيَا الدُّنْيَا وَ إِنْ بَغَتْكُمَا وَ لَا تَأْسَفَا عَلَى شَيْ‏ءٍ مِنْهَا زُوِيَ‏ عَنْكُمَا وَ قُولَا بِالْحَقِّ وَ اعْمَلَا لِلْأَجْرِ وَ كُونَا لِلظَّالِمِ خَصْماً وَ لِلْمَظْلُومِ عَوْناً أُوصِيكُمَا وَ جَمِيعَ وَلَدِي وَ أَهْلِي وَ مَنْ بَلَغَهُ كِتَابِي بِتَقْوَى اللَّهِ وَ نَظْمِ أَمْرِكُمْ وَ صَلَاحِ ذَاتِ بَيْنِكُمْ فَإِنِّي سَمِعْتُ جَدَّكُمَا ص يَقُولُ صَلَاحُ ذَاتِ الْبَيْنِ أَفْضَلُ مِنْ عَامَّةِ الصَّلَاةِ وَ الصِّيَامِ اللَّهَ اللَّهَ فِي الْأَيْتَامِ فَلَا تُغِبُّوا أَفْوَاهَهُمْ وَ لَا يَضِيعُوا بِحَضْرَتِكُمْ‏ وَ اللَّهَ اللَّهَ فِي جِيرَانِكُمْ فَإِنَّهُمْ وَصِيَّةُ نَبِيِّكُمْ مَا زَالَ يُوصِي بِهِمْ حَتَّى ظَنَنَّا أَنَّهُ سَيُوَرِّثُهُمْ‏ وَ اللَّهَ اللَّهَ فِي الْقُرْآنِ لَا يَسْبِقُكُمْ بِالْعَمَلِ بِهِ غَيْرُكُم‏... شما را به تقوای الهی سفارش می‏‌کنم و اینکه در طلب دنیا برنیایید گر چه دنیا در طلب شما برآید؛ و بر آنچه از دنیا محروم ماندید اندوه و حسرت مبرید. و حق بگویید. و برای پاداش (اخروی) کار کنید. و دشمن ظالم و یاور مظلوم باشید. شما دو نفر و همه فرزندان و خانواده‏ ام و هر کس را که نامه‏ ام به او می‏رسد سفارش می‏کنم به تقوای الهی و نظم کارتان (یا انسجام امارتتان) و اصلاح میان خودتان، چرا که از جدتان شنیدم که می‌‏فرمود: اصلاح میان دو کس از انواع نماز و روزه برتر است. از خدا بترسيد از خدا بترسيد دربارۀ يتيمان، پس براى دهن‌هاشان نوبت قرار ندهيد (گاه سير و گاه گرسنه‌‏شان مگذاريد) و در نزد شما (بر اثر گرسنگى و برهنگى و بى‌‏سرپرستى) فاسد و تباه نشوند، و از خدا بترسيد از خدا بترسيد در باره همسايگانتان كه آنان سفارش شده پيغمبرتان هستند، همواره دربارۀ ايشان سفارش مى‌‏فرمود تا گمان كرديم براى آنها (از همسايه) ميراث قرار دهد (در مالشان سهمى تعيين فرمايد) و بترسيد از خدا بترسيد از خدا دربارۀ قرآن كه ديگران با عمل به آن بر شما پيشى نگيرند... 📚نهج البلاغه، نامه47 ت صبحي صالح، ص422. @gholow2

«چو ایران نباشد...» و «بسی رنج بردم...» از کجا آمده‌اند؟! https://B2n.ir/p68121

صلی الله علیک یا أمیرالمؤمنین صلی الله علیک یا بقية الله ليلة القدر و تقدير امور و عرضه بر امامان عليهم السلام مطابق احادیث متعددی که از ائمه طاهرین (صلوات الله علیهم) وارد شده است در شب قدر، امور مربوط به سال پیش رو، تقدیر شده و از غروب شب قدر تا طلوع صبح فردا توسط ملائکه بر امام هر زمان عرضه می‌شود. این احادیث گاه در تفسیر آیات «تَنَزَّلُ الْمَلائِكَةُ وَ الرُّوحُ فِيها بِإِذْنِ رَبِّهِمْ مِنْ كُلِّ أَمْرٍ * سَلامٌ هِيَ حَتَّى مَطْلَعِ الْفَجْرِ</b>» از سوره قدر و آیه «<b>فِيها يُفْرَقُ كُلُّ أَمْرٍ حَكِيمٍ» (دخان: ۴) وارد شده است. در برخی احادیث، برخی از اموری که تقدیر می‌شود ذکر شده است ولی طبیعتا بیش از این موارد است: خیر، شر، طاعت، معصیت، مرگ، ولادت، رزق، باران و رفتن به حج. همچنین مطابق با احادیث بسیار دیگر، خداوند در طول سال، در شب و روز هر چه خواهد را إحداث (تقدیر جدید) می‌کند که آن نیز به صورت مستمر بر امامان (علیهم السلام) عرضه می‌شود. بسیاری از این احادیث در بصائر الدرجات مرحوم صفار قمی گرد آمده است. ایشان در این کتاب، بابی را با این عنوان به این احادیث اختصاص داده است: «باب ما يلقى إلى الأئمة في ليلة القدر مما يكون في تلك السنة و نزول الملائكة عليهم» (بصائر الدرجات، ج‏1، ص220-225، الباب3). برخی از این احادیث از این قرار است: <b> ١- حدیث عبد الله بن بکیر:</b> از عبد الله بن بکیر از امام صادق (ع) روایت شده است: در شب قدر آن‌چه از آن شب تا همان شب در سال بعد روی خواهد داد نگاشته می‌شود؛ از خیر و شر و مرگ و حیات و باران و حج حاجیان، آن‌گاه این امور به اهل زمین ابلاغ می‌شود. پرسیدم: به چه کسی از اهل زمین ابلاغ می‌شود؟ فرمود: به کسی که می‌بینی (یعنی امام علیه السلام). <b> ٢- حدیث داود بن فرقد:</b> از داود بن فرقد روایت شده است: از امام (ع) در مورد آیات سوره قدر پرسیدم، فرمود: در این شب آن‌چه از آن سال تا سال آینده خواهد بود نازل می‌شود؛ از مرگ و ولادت. عرض کردم: بر چه کسی [نازل می‌شود]؟ فرمود: به کسی که باید نازل شود، مردم در آن شب در نماز و دعا و درخواست [از خداوند] هستند و صاحب این امر (امام) در مشغولیت است؛ ملائکه امور آن سال را از غروب تا طللوع فردا بر او نازل می‌کنند، و آن شب برای او تا طلوع فجر، سلام خواهد بود. <b> ٣- حدیث عبد الله بن سنان و محمد بن حمران</b> از عبد الله بن سنان و محمد بن حمران روایت شده است که امام صادق (ع) فرمودند: در شب نوزدهم ماه رمضان، اجل‌های مرگ و تقسیم روزی‌ها و برات حاجیان نوشته می‌شود، و خداوند بر خلقش نظر می‌کند و هیچ مؤمنی باقی نخواهد ماند مگر این‌که او را خواهد بخشید مگر کسی که شراب (یا مست‌کننده) می‌نوشد، پس چون شب بیست و سوم شود در آن شب هر امر محکمی به امضای نهایی خواهد رسید و ابلاغ خواهد شد. راوی گوید: به امام (ع) عرض کردم: به چه کسی ابلاغ می‌شود قربانت شوم؟ فرمود: به صاحبتان (یعنی امام)، و اگر این‌گونه نبود امور آن سال را نمی‌دانست. (ادامه در فرسته بعد) @HadithFehrestRejal

۴- حدیث حرث بن المغیرة و هشام: هشام گوید: از امام صادق (ع) در مورد آیه «فِيها يُفْرَقُ كُلُّ أَمْرٍ حَكِيمٍ» پرسیدم، فرمود: آن، شب قدر است؛ در آن شب حج حاجیان، و آن‌چه در آن سال از طاعت و معصیت و مرگ و زندگانی خواهد بود نگاشته خواهد شد، و البته خداوند در شب و روز [در طول سال] آنچه خواهد را تجدید خواهد کرد، آن‌گاه خداوند این امور به صاحب زمین ابلاغ خواهد کرد. حرث بن مغیره پرسید: صاحب زمین کیست؟ فرمود: صاحب شما (یعنی امام). <b> ۵- حدیث معلی بن خنیس:</b> سعید بن یسار گوید؟ نزد معلی بن خنیس بودم که فرستاده امام صادق (ع) آمد، به معلی او گفتم: [چون نزد امام رفتی ] از ایشان در مورد شب قدر سؤال کن. پس زمانی که بازگشت گفتم: پرسیدی؟ گفت: بله، پس ایشان در مورد آن‌چه می‌خواستم و نمی‌خواستم به من پاسخ داد؛ فرمود: خداوند در شب قدر، مقادیر آن سال را معین خواهد کرد و سپس به زمین خواهد فرستاد. پرسیدم: به چه کسی؟ فرمود: به کسی که می‌بینی (یعنی امام)... <b>بسیار به جاست که در این شب مبارک، به امام زمان و قائم آل محمد (صلوات الله علیه) توسل شود، و شاید یکی از بهترین زیارات امام، زیارت آل یاسین باشد و یکی از بهترین ادعیه این شب‌ها دعای "اَللَّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّك" باشد که در شب بیست و سوم وارد شده است (الکافي، ج۴، ص١۶٢). امید که دعای بقیة الله (علیه الصلاة و السلام) نیز شامل حال ما شود و به دعای ایشان، خیر و برکت سال آینده برای ما نگاشته شود.</b> @HadithFehrestRejal

نماز خواندن در شب قدر أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنِ الْحُسَيْنِ بْنِ سَعِيدٍ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ سُلَيْمَانَ الْجَعْفَرِيِ قَالَ قَالَ أَبُو الْحَسَنِ (ع‏) [۱] صَلِّ لَيْلَةَ إِحْدَى وَ عِشْرِينَ وَ لَيْلَةَ ثَلَاثٍ وَ عِشْرِينَ مِائَةَ رَكْعَةٍ تَقْرَأُ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ عَشْرَ مَرَّاتٍ. (الكافي، ج‏۴، ص۱۵۵) از امام کاظم -علیه السّلام- روایت شده است که فرمود: شب بیست و یکم و شب بیست و سوم [ماه رمضان] صد رکعت نماز بگزار و در هر رکعت ده بار «قل هو الله أحد» را بخوان. [۲] _______ [۱] با توجه به نقل دیگر این حدیث (تهذیب الأحکام، ج۳، ص۶۱، ح۱۳) مقصود از ابو الحسن (ع) در این جا امام کاظم -علیه السلام- است. [۲] این دستور در چندین روایت دیگر نیز آمده است و از اعمال مهم به شمار می‌رود. @Alasar_1

روایت شده از محمد بن عیسی بن عبید (د. حدود 260ق) که روایت کرده به سندش از [یکی از] صالِحین (علیهم السلام) که فرمود: این دعا را تکرار کن در شب بیست‌وسوم ماه رمضان، در حال سجده، ایستاده، نشسته، و در هر حالتی، و در تمام این ماه، و هر گونه که توانستی، و هر وقت از روزگار که این دعا به یادت آمد، بعد از حَمدِ خداوند -تبارك وتعالی- و صلوات‌فرستادن بر پیامبر (صلی الله علیه وآله) بگو: اللَّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ فُلاَنِ بْنِ فُلاَنٍ[1] فِي هَذِهِ السَّاعَةِ وَ فِي كُلِّ سَاعَةٍ، وَلِيّاً وَ حَافِظاً وَ نَاصِراً وَ دَلِيلاً وَ قَائِداً وَ عَوْناً وَ عَيْناً، حَتَّى تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ طَوْعاً وَ تُمَتِّعَهُ فِيهَا طَوِيلاً. خدایا، در این لحظه و در هر لحظه، برای ولیّت (فلانی پسر فلانی)، ولی، نگهبان، یاری‌دهنده، راهنما، پیشوا، یار، و چشم باش، تا زمانی که او را در زمینت از روی میل‌ورغبت ساکن گردانی و برای مدتی طولانی او را در زمین بهره‌مند سازی (الکافي، ج4، ص162). 1. در روزگار ما، ولیّ خدا، حضرت حجة بن الحسن (عج) است؛ لذا در دعا می‌گوییم: اللهم کن لولیك الحجة بن الحسن... @Al_Meerath

<b>فـلا والـلهِ لا أنـسَى عَـلـيّـاً وحُسْنَ صَلاتِهِ في الرّاكـعينا </b> یکی از نشانه‌های شیعیان نخستین بسیار نماز خواندن بود. چنان که معقل جاسوس ابن زیاد، مسلم بن عوسجة را از نماز بسیارش شناخت:<b> </b>«... نظر إلى رجل يكثر الصلاة إلى سارية من سوارى المسجد، فقال في نفسه: إن هؤلاء الشيعة يكثرون الصلاة، وأحسب هذا منهم ...» (الأخبار الطوال، ص۲۳۵) <b> </b>و از امام باقر (ع) نیز روایت شده است که به جابر فرمود: «... </b><b>وَ مَا كَانُوا يُعْرَفُونَ يَا جَابِرُ إِلَّا بِالتَّوَاضُعِ وَ التَّخَشُّعِ وَ الْأَمَانَةِ وَ كَثْرَةِ ذِكْرِ اللَّهِ وَ الصَّوْمِ وَ الصَّلَاةِ وَ ...» شیعیان شناخته نمی‌شدند مگر به تواضع، خشوع، امانتداری، زیاد خدا را یاد کردن، زیاد روزه گرفتن، زیاد نماز خواندن و ..‌. (الكافی، ج۲، ص۷۴)<b> </b>شیعیان این ویژگی را از مولای خود امیر المؤمنین (ع) به یادگار داشتند؛ چنان که از امام صادق علیه السلام نقل شده است که به ابوبصیر فرمود:<b> «... </b><i>صَلِّ مَا اسْتَطَعْتَ فِی شَهْرِ رَمَضَانَ تَطَوُّعاً بِاللَّیْلِ وَ النَّهَارِ فَإِنِ اسْتَطَعْتَ أَنْ تُصَلِّیَ فِی کُلِّ یَوْمٍ وَ لَیْلَةٍ أَلْفَ رَکْعَةٍ فَافْعَلْ إِنَّ عَلِیّاً علیه السلام فِی آخِرِ عُمُرِهِ کَانَ یُصَلِّی فِی کُلِّ یَوْمٍ وَ لَیْلَةٍ أَلْفَ رَکْعة ...» (الکافی، ج ص۱۵۴) «... در ماه رمضان هر چه توانستی در شب و روز نماز مستحبی بخوان و اگر توانستی در شبانه‌روز هزار رکعت بخوانی، بخوان! همانا علی علیه السلام در آخر عمرش در هر شبانه‌‌روز هزار رکعت نماز می‌خواند ...» ما نیز امشب بکوشیم با خواندن نمازهای شب قدر، خود را به رنگ امیرالمؤمنین (ع) و یارانش درآوریم. «صِبْغَةَ اللَّهِ وَمَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللَّهِ صِبْغَةً وَنَحْنُ لَهُ عَابِدُون» (البقرة : ۱۳۸) @Alasar_1

🔶 سخن آقای هانس کونگ (اندیشمند فقید مسیحی) درباره حقانیت دعوت محمدی 💠 هانس کونگ، کشیش و اندیشمند برجسته مسیحی بود که آثار مشهوری درباره دین، اخلاق و فلسفه داشت. در این میان از جمله کتاب «خدا در اندیشه فیلسوفان غرب» را می‌توان نام برد. 💠 هانس کونگ توضیح می‌دهد که پیامبر اکرم و قرآن کریم چگونه در ابعاد گوناگون منشأ تحولات مثبت فکری - اخلاقی شده و روح توحید و معرفت را تثبیت کردند. او همچنین بیان می‌دارد که مسیحیت باید در موضع منفی خود نسبت به حقانیت قرآن و حضرت محمد (ص) تجدیدنظر کند. https://t.me/Hekmatenabavi