اگه اسمی چیزیو جا انداختم به بزرگی خودتون ببخشید ساعت ۲تا۳ نصفه‌شب داشتم مینوشتمش🤝

حس میکنم هر کانالیو باز کردم همه دارن از مزخرف بودن ۱۴۰۴ میگن و طبق معمول، من نمیخوام مثل بقیه باشم پس بیاید از خوبیای ۱۴۰۴ی که گذروندم بگم براتون. از چیز ساده‌ای مثل مترو‌سواری‌ای که تا چند ماه پیش برام یه تجربه‌ی جدید بود و الان یه امر مسلم شده تا برف سنگینی که با زیبایی فراطبیعیش خودشو به آخر دی رسوند و شیرینی برف‌بازیش با النا و آیلین هنوز زیر زبونمه براتون بگم. امسال من واسه خودم هدف تعیین کردم. یه هدف بلندمدت. یه کاری که تا به حال انجام نداده بودم و احتمالا شروع خیلی ریسکی‌ای هم بود ولی انجامش دادم. به طور معجزه‌آسایی واقعا انجامش دادم. هدف سنگینی بود، کل زندگی خودم و تعداد قابل توجهی از اطرافیانمو در بر گرفت و حتی اون نفراتی که من جزو "اطرافیانم" درنظر میگیرم رو هم تغییر داد. خودم رو، سبک زندگیم رو، حتی سبک تفکرم رو تغییر داد ولی میتونم بگم از معدود نقاط مثبت نیمه‌ی دوم امسال بود. امسال منو با کتاب‌ها و آهنگ‌ها و فیلم‌ها و سریال‌های خفنی آشنا کرد. مسافرت‌هایی رفتم که دلم نمیخواد تا آخر عمرم یادم بره. لحظاتی که اگه میتونستم، توی یه گوی برفی خشکشون میکردم تا هروقت بخوام نگاشون کنم و لبخندی به عمق و واقعیت اون لحظه بزنم. و نهایتا... برسیم به بخش انسانی امسال امسال منو با آدمای جدیدی آشنا کرد که شاید حتی به طور غیرمنتظره‌ای، حتی به نوعی تبدیل به خانواده‌م شدن. ۴تا دختر که تنها تشابهشون همون شاخه‌ از المپیاد بود که انتخاب کردن(آیلین حتی مدرسه‌شم با ما یکی نیست) به طور ناگهانی بیشتر وقت هفته‌شونو با هم توی یه اتاق گیر افتادن و یکی از خنده‌دارترین تضادای زندگی رو تشکیل دادن. همه‌ی تیکه‌کلاما، inside jokes، کشتی گرفتنا، تیک‌تاک ضبط کردنا، کلاسای عجیب‌غریب، مسخره‌بازیا و قهقهه زدنامون قطعا همیشه یادم میمونه(خب تا حد امکان دیگه.. ابرکامپیوتر که نیستم ماهیم درجریانید). تانیا، آیلین، فاطمه‌زهرا، من اگه برگردم عقب دوباره المپیاد رو انتخاب میکنم و یکی از دلایل خوبمم(آره. جوادی.) برای این کار شماهایین. امسال حس کردم به مرحله‌ی جدیدی از نوجوونی رسیدم و خوشحالم که دارم با شماها میگذرونمش. از کارای رندومی مثل کتاب قرض دادن و گرفتن گرفته تا خوش گذروندنای خالصی مثل کافه و اتاق فرار رفتن تا تعریف کردن جزئیات کوچیک و بزرگ زندگیمون طی یه ربع زنگ تفریح یا هر وقت دیگه‌ای که گیر میاریم. خوشحالم که باهاتون انجامش دادم و انجامش هم خواهم داد. گیرم افتادین حالا حالاها. ملیکا، النا، زهرا، آلاله، فاطمه، نگار، زهرا، آسا، محلا، آرنیکا، هلنا، و حقیقتا کل ۹۰۵ اینجا نیستن اکثریت ولیخب نشونشون میدم بهرحال. شماها هم مجبور شدید بخونید😂) اکیپ اسکلانه شاد بعدی، مجتمع فرهنگی عحمغان مهم نیست شبه، روزه، ظهره، کله سحره، تایم مدرسس، تعطیل رسمیه، چه روزی از هفته‌س، کلا هروقتی که ایتارو باز کنم میتونم مطمئن باشم که یه گروه هست که +۵۰تا(حداقل) پیام داره و یه طور عجیبی پر از آدمای فرح‌بخش و بافهم و اللللبته دلقکه. باران، غزل، ترنم، نئو، شیدا، ریحانه، ماندانا، راضیه، نگار، پرنیان، رودیا، نهال، نهال²، واقعا از اعماق قلبم برای همتون آرزو میکنم تا جایی که میشه، سال ۱۴۰۵ باب میلتون بگذره و اذیتتون نکنه. برسیم به خونه‌هامون اکیپ home cafe خیلی خیلی عزیزم میدونم تازگیا(خیلی تازگیا) اذیتتون کردم و یکم بهم ریختیم؛ ولی خیلی برام مهمه که همتون بدونید چقدر به طبع از همه‌ی روز و شبایی که خنده به لبم آوردین، دونسته و ندونسته حال بدمو خوب کردین و حس امنیت دادین (و شب اعلام نتایجو چطور برام تبدیل به یکی از خاطرات موردعلاقم کردین) توی محکم‌ترین خونه‌های قلبم جا دارین. میسا، هلمی، لیلی، ریچل، آیلار، رامیلا، اذیتتون کردم، میکنم و خواهم کرد و همینه که هست. اعتراضم وارد نیست.🤝 و برای خانواده‌ی غارتگران ازتون ممنونم که با وجود بالا پایینی‌هایی که بلاخره مسلما گاهی به وجود میاد، جایی هستین که روحم با آجر به آجرش آشناس، که میتونم توش آروم باشم یا حتی شلوغترین باشم ولی بهرحال جا داشته باشم، که میشه فقط نشست و از جریان زندگی لذت برد. آوا، آرورا، آرتمیس، سوین، یاس، پریسا، سپیده، آتنا، دلیل لبخند زدنم بودید و هستید اگه خدا بخواد جاییو جا ننداختم و همینا بودین ولی میخوام از سه نفرم جداگانه نام ببرم. ملیسا، هری، پارسا. قطعا برای هرکدومتون یه طومار از اینیکی طولانی‌تر مینویسم ولی لازم بود اینجا هم بگم. شما از پر سروصداترین و پرانرژی‌ترین بهار تا غمگین‌ترین و شکسته‌ترین بهار رو دیدین و به نحوی، تصمیم گرفتین که کنارش بمونید. کنارم بمونید. کامل‌ترین نسخه از من رو دیدین و کامل‌ترین عشق من رو هم دارید و خواهید داشت. عیدتون مبارک بچه‌ها. همه‌ی کسایی که این پیامو میخونن یا نمیخونن، واقعا دلم میخواد سال ۱۴۰۵ جوری براتون خوب باشه که آخرش براتون با ۱۴۰۴ حتی قابل مقایسه هم نباشه💚

اخجون

:)

🤍

🤣🤣🤣عحمغ بودن پز نیست سبک زندگیمون__

😂😂😂😂😂😂

نحوه‌ی اعلام رعدوبرق:

انقد استقبال میکنید آدم وسوسه میشه بقیشم بفرسته

مثل همیشه کلمه ای برای توصیفش وجود نداره

خیلی قشنگ بود بعو، سال خوبی داشته باشی