راست می‌گویی...شاید آن‌چیزی که باید با خود ببریم، تنها در دستانمان هم جا می‌شود... . در فکر صراط هستم.

رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا... «پروردگارا، بر ما صبر فرو ریز و گام‌هایمان را استوار بدار...» (سوره بقره، آیه ۲۵۰)

صبر صبر صبر

او به من گفت: «ذکر یعنی یادآوری همان چیزی که از فراموش کردنش می‌ترسی. پس متوسل می‌شوی، پس چنگ می‌زنی و با افکارت گلاویز می‌شوی، ذکر می‌گویی و می‌گویی و می‌گویی، مبادا یادت برود چه بودی، چه می‌خواستی و آنی که در سبب پیدا کردنش هستی، کیست. ذکرش را می‌گویی، و آرام می‌شوی... .»

مهم نیست کجا. چه در آتش بسوزند از عشق، چه لب هایشان تر شود به آب حسین، آنها، رسیده اند..

دعای این روزهایم فقط در نور تو خلاصه می‌شود و بس.

https://eitaa.com/ShafaghtheAr/9237 خیلی لطف کردی، امیرالمومنین حیدر یارت :))