🔴 باورتون میشه کل ویدئو بالا با هوش مصنوعی درست شده؟! اونم فقط در عرض چند ساعت!! ✅ در دوره جامع «هوش مصنوعی» یاد می‌گیرید که به راحتی: 🎬 ویدئو و موسیقی بسازید. 🎨 پوستر و اینفوگرافی و لوگو طراحی کنید. 📝 مقاله و گزارش تحلیلی بنویسید. 📊 پاورپوینت حرفه‌ای بسازید‌. 🤖 دستیار هوشمند خودتون رو بسازید. 🏢 نیازهای مدیریتی مجموعه‌تون رو برطرف کنید. 🎁 دریافت جلسه اول رایگان👇 eitaa.com/shipaa/3239 🎨 نمونه کارهای دانشجویان دوره👇 eitaa.com/shipaa/3531

‌ ♻️ اخوان الشیطان ﴿إِنَّ الْمُبَذِّرِينَ كَانُوا إِخْوَانَ الشَّيَاطِينِ ۖ وَكَانَ الشَّيْطَانُ لِرَبِّهِ كَفُورًا﴾ (سوره اسراء، آیه ۲۷) «به‌راستی که اسراف‌کنندگان برادران شیاطین‌اند، و شیطان همواره نسبت به پروردگارش بسیار ناسپاس بوده است.» بر اساس تفاسیر، این آیه اسراف و تبذیر را فراتر از یک رفتار اقتصادی ناپسند، به عنوان هم‌سنخی و برادری با شیطان معرفی می‌کند. پیام‌های اصلی آیه عبارتند از: ۱. معنای «إخوان» و ارتباط با شیاطین در ادبیات عرب، «إخوان» (نه «إخوة») معمولاً برای پیوند بر اساس عقیده و روش مشترک به کار می‌رود، نه نسبت خونی. بنابراین، تعبیر «إخوان الشیاطین» نشان می‌دهد که مبذران در روش و مرام با شیاطین شریک‌اند؛ آن‌ها در یک جبهه و با یک هدف (نافرمانی و هدر دادن نعمت) قرار دارند . ۲. تناسب گناه با صفت شیطان تبذیر (ریخت‌وپاش و هدر دادن نعمت) با صفت اصلی شیطان یعنی «کفور» (ناسپاسی) تناسب مستقیم دارد. شیطان نسبت به پروردگارش ناسپاس است و مبذر نیز با هدر دادن نعمت‌های الهی، در عمل به ناسپاسی روی می‌آورد. تفسیر الجلالین این پیوند را چنین توضیح می‌دهد که مبذر نیز مانند شیطان، ناسپاس نعمت‌های خداست . ۳. تفاوت «تبذیر» با «إنفاق» این آیه در ادامه آیه ۲۶ سوره اسراء آمده که ابتدا به پرداخت حقوق خویشاوندان، مساکین و در راه‌ماندگان سفارش می‌کند و سپس از «تبذیر» نهی می‌کند. این نشان می‌دهد که انفاق در راه خدا اسراف نیست؛ تبذیر یعنی خرج کردن در راه باطل، بدون هدف و از روی هوا و هوس، نه هزینه کردن برای نیازهای مشروع . بنابر این: ۱. اسراف، فقط یک ضعف اخلاقی نیست: این آیه اسراف را در سطح یک گناه کبیره و پیوند با شیطان قرار می‌دهد. مبذر با هدر دادن نعمت، در عمل از الگوی شیطان پیروی می‌کند. ۲. ریشه تبذیر، ناسپاسی است: همان‌طور که شیطان به دلیل ناسپاسی از درگاه الهی رانده شد، مبذر نیز با هدر دادن نعمت‌های خدا، در مسیر ناسپاسی گام برمی‌دارد. این هشدار می‌دهد که هر اسرافی می‌تواند زمینه‌ساز کفر عملی و ناسپاسی نسبت به ولی‌نعمت حقیقی باشد. ۳. مسئولیت اجتماعی مال: مال و ثروت، امانت الهی است. تبذیر تنها یک ضرر شخصی نیست، بلکه حقوق دیگران (خویشاوندان، مساکین، در راه‌ماندگان) را نیز پایمال می‌کند. آیه قبل از نهی از تبذیر، به پرداخت حقوق نیازمندان امر کرده است. ۴. مقایسه با انفاق: این آیه با قرار گرفتن در کنار دستور انفاق، به ما می‌آموزد که میانه‌روی راه درست است؛ نه بخل و نه اسراف. این آیه در واقع معیاری برای سبک زندگی اقتصادی یک مسلمان ارائه می‌دهد: مال را در راه حق و نیازهای واقعی خرج کن، نه در راه باطل و هوس. 🇮🇷 کانال حمید رسایی را به دوستانتان معرفی کنید: 🇮🇷 @rasaee