پیشنهاد #کتاب رمانی که این روزها می‌خوانم و سخت درگیرم کرده است.. تا اینجای این رمان ۴۷۲ صفحه‌ای، یعنی فصل دوازده و صفحه‌ی ۲۱۷، هیچ صفحه‌ای نبود که برایم حوصله سر بر باشد! از همان صفحه‌ی اول با هیجان دنبالش کردم تا اینجا و برایم غیرقابل باور است که یک داستان چقدر می‌تواند پر از کشش و جذاب و گیرا نوشته شود! مخصوصا وقتی به این فکر میکنم که این داستان همه‌اش واقعیت دارد و برگرفته از یک تجربه‌ی زیسته است! نسخه دیجیتال آن را میتوانید از اپلیکیشن «فراکتاب» تهیه کنید... راستش را بخواهید آن بخش از روز که می‌خواهم سراغ مطالعه‌اش بروم، از جذاب‌ترین قسمت‌های روزم محسوب میشود :)

من و تو خم نه وُ درهم نه وُ کم هم نه که می‌باید «با هم» باشیم :)

#خدایا شکرت بابت نعمت بزرررررگ سلامتی.. شکرت که تن و بدنمون سالمه... شکرت که از این دکتر به اون دکتر نمیریم.. شکرت که ما رو توی مسیر خدمت به بندگانت قرار دادی... شکرت که این فرصت رو به ما دادی تا دردی رو از دردمندی کم کنیم... #خدایا مرگ ما رو در حال خدمت قرار بده... #طرح‌نوشت

مَریض، مَصلَحَتِ خویش را نِمیدانَد به تَلخ و شورِ طَبیبِ زَمانه قانِع باش... صائب تبریزی + تسلیم باشیم..

اِلهی... عَظُمَ الذَّنبِ مِن عَبدِک فَلیَحسُنِ العَفوِ مِن عِندِک یا اَهل التَّقوی وَ یا اَهلَ المَغفِرَة.. الهی گناه از بنده یِ تو بزرگ شد! پس عفو از پیشگاهت، نیکو و زیبا میشه! ای شایسته یِ پرهیزکاری و آمُرزِش... #ذکر دائمی امام کاظم در زندان بوده که به ذکر موسی بن جعفر معروف هست.. مرحوم سید مرتضی کشمیری گفت خیلیا رو دیدم که با اُنسِ با این ذکر در سجده، چشمِ برزخیِ اون ها باز شد. ذکری هست که علما و عُرَفا بهش تکیه دارن برایِ صعودِ اعمال و روح. حالا به نیتِ باز شدنِ چشمِ برزخی نخونیم! برایِ خدا بخونیم.. از روی تسلیم بودن بخونیم.. از روی اعتراف و طلب بخشش بخونیم... با سری افتاده بخونیم... برای هر کسی برکاتی داره..... این دو خط رو کم کم یاد بگیریم و در سجده هایِ آخرِ نماز یا اگه شد در جاهایِ دیگه بخونیم که کام مون رو شیرین میکنه :)

. از وقتی اینو اینجا نوشتم تا زمان تحویل شیفت پشت سر همدیگه مریض داشتم هم آتل هم بخیه هم شست و شو هر کدوم هم با داستانهای خودشون مثلا بینشون دو تا خانوم بودن که از شوهرشون کتک خورده بودن و صورتشون پاره شده بود... دو سه تا افغانستانی داشتیم که سر ساختمون دچار حادثه شده بودن... و ... من توی این شغل، خیلی صبور تر شدم.. یعنی یادگرفتم که صبور باشم... یعنی خواستم که صبوری کنم و مثل آدمهای صبور رفتار کنم.. خدایا شکرت که باعث شدی امروز هرکی اومد توی اتاق عمل، از بچه تا پیر با لبخند رضایت و با دعای خیر پاشو گذاشت بیرون.... وقتی تهش میگفتن ما هرجا رفتیم هیچکس به اندازه‌ی شما خوش اخلاق نبود، شرمندشون می‌شدم....... #خدایا کمِ ما رو زیاد کن قربونت برم... . #طرح‌نوشت

رفقا وسط حرص و دعواهای فوتبالیتون یادتون نره که امشب، شب ۲۷ رجبه و شب عید مبعث

چهار شب در طولِ سال هست که خدا شب زنده داریشو خیلی دوست داره و به اونایی که عبادتی در این ۴ شب دارن خیلی حال میده :) امشب شبی از اون ۴ تا شبه که از غروب شروع شده و تا سحرگاه ادامه داره...

یکی مثلِ من بی دست و پاست و حالِ عبادت نداره، نمیتونه و ظرفیتِ عبادتِ کله گنده و چرب رو نداره، هیچ کاری نکردیم! هیچ کاری نکردیم! هیچ کاری نکردیم امشب رو یه سلام به سیدالشهدا بدیم... یا زیارتِ عاشورایی بخونیم یا یه روضه نمکی تویِ خلوت بگیریم...

امشب به "لَیلَه المَحیا" شهرت داره... شبِ زنده شدن... توی زیارت عاشورا چه جوری با ذوق میخونیم: اللهم اجعل مَحیایَ مَحیا محمد و آلِ محمد :) امشب، شبِ زنده شدنه.. هیچ عبادتِ مستحبی (که البته واجبه!) به اندازه یِ اشک بر سیدالشهدا پیشِ خدا عزیز نیست! باشه نماز شب و قرآن خوندن خوبه ولی خدا اشک بر حبیب و رفیقش حسین رو بیشتر دوست داره و براش حکمِ "این یه چیزه دیگه ست!" داره... اما امشب به یه چیزِ دیگه هم توصیه کردن اونم زیارتِ نجفه :) شبِ عیدِ مبعث و لیله المحَیا گفتن که اگه شد برید نجف... چرا؟ مگه شبِ بعثتِ پیامبر نیست؟ پس چرا برم پیشِ علی؟ چون علی گِیت و دربِ ورود به وادیِ پیامبر و نبوت هست! ما که توفیقِ حضورِ جسمی به نجف رو نداریم اما بُعدِ منزل نَبُوَد در سفرِ روحانی :) سِیر و سلوک به سمتِ پیامبره اما در واقع به سمتِ مولاست... چون خودِ پیامبر چیزی رو بدونِ علی نمیخواد... امشب هر کی هر چی می بره از سفره یِ علی می بره باباجان! امشب تو به صلاه و نماز ایستادی؟ علی فرمود من نمازِ مومنم! گفتی اهدنا الصراط المستقیم؟ علی فرمود من صراطِ مستقیم هستم! زیارتِ عاشورا خوندی؟ حسین رو به جرمِ ولایتِ علی کشتن! قرآن خوندی؟ پیامبر فرمود علی از قرآن هم برتره... امشب هر کاری کردی از سبدِ علی بهت عنایت میشه..

. امشب، شبِ بعثتِ سید و مولایِ دو عالَم بهترینِ مخلوق خدا محبتِ خالص حلوایِ تَن تَنانی قندِ عسل و پیامبرِ رحمت هست.. ندیدم و نخوندم که کسی به اندازه و عمقِ شخصیتِ او غرق محبتِ و لطف باشه... در مدحِ محمدِ مصطفی همین رو بگیم و به قولِ فاضل، الباقی اضافات است در مقام و شَانِ او همین بس که مولاعلی فرمود: من بنده ای از بندگانِ محمد هستم! فقط یک مخلوق، جایگاهش از مولاعلی والاتر و بالاتر هست و اونم پیامبرِ رحمت هست... :) در عالَمِ ذَر اولین پیامبر در بینِ پیامبران که به خدا اعلامِ حضورِ بندگی کرد و بَلی گفت، پیامبر بود.. در چنین شبی در غارِ حرا که پیامبر خلوت کرده بود جبرئیل نازل میشه و سوره یِ عَلَق رو بر او میخونه. اون شب از بس به پیامبر سنگین و سخت میگذره که ظاهرا بیمار میشن و تا چند روز از بستر بیرون نمی اومدن و حضرت خدیجه از او مراقب میکرد.. یا رسول الله! سلام بر تو به عدد صلوات های خوانده شده از روی شادی و استیصال و غم..