آخرین جمعه‌ی ماه شعبان هم گذشت.. ماه شعبان هم به نفس های آخرش نزدیک شده.. بریم کربلا؟

میگه روزِ قیامت، کفِ زمین مثلِ کوره داغ میشه و خورشید از طبقه ی چهارمِ آسمان به طبقه یِ اول میاد و به زمین نزدیکتر میشه... اون زمان همه‌ی بندگانِ خدا حاضر میشن... نگاهی به کارنامه یِ اعمال میکنن اونایی که خطاکارنو کارنامشون از ثواب خالیه، عرقِ شَرم بر پیشانیشون میشینه... گناهکار که میگم، گناهش در حدِ یه قضا شدنِ نماز نیستا ! روایت میگه اونایی که دیگه خودشون از نجات نا امیدن... دیگه دارن می برنشون برایِ عذاب.. اونجا خدا ندا میده ای بنده یِ من! پیش من یه امانتی داری. خدا به ملائکه یِ عذاب امر میکنه صبر کنین! نبریدش تا امانتیش رو بهش بدم... یه دُر و سنگِ قیمتیِ بسیار درخشان میارن به قدری درخشان که میگه نور و برقِ اون تمامِ قیامت رو روشن میکنه... بنده متعجبانه به خدا عرض میکنه: خدایا این دُر دیگه چیه؟ من که از این چیزا ندارمو روحم ازش بی خبره! خدایِ بزرگ در جواب بهش میگه: این دُر فقط یک قطره یِ اشکیه که تو در مصیبتِ سَروَرِ جوانان بهشت، فرزندِ پیامبرِ آخرالزمان و سَرور شهیدان و مظلومان گریستی... ما اون قطره یِ اشک رو ضایع نکردیم و اون رو در صدفِ رحمت و لطف خودمون نگهداشتیم و از برات حفظ کردیم تا در چنین روزی که روزِ حسرت و درماندگیه، به کارت بیاد! ما این دُر رو خریداریم و قیمتش رو هیچکس جز ما نمیتونه پرداخت کنه اما باید اون رو پیشِ انبیاء ما ببری تا رویِ اون قیمت گذاری کنن...

اون بنده همون یک دُر رو پیشِ حضرت آدم می بَره و بهش میگه قیمت بذار... جنابِ آدم میگه من قیمتی براش نمیدونم! پیش نوح می بره و همین جواب رو می شنوه... پیش جنابِ ابراهیم می بره و ابراهیمِ نبی پاسخ میده قیمتشو نمیدونم و جواب رو بر عهده یِ پسرش اسماعیلِ نبی میذاره اما جنابِ اسماعیل هم میگه نمیدونم و همینطوری پشتِ سرِ هم این پیامبر جواب رو به اون پیامبر حواله میکنه و اینقدر می چرررخه تا میرسه به پیامبرِ خاتم حضرت محمد... میاد پیشِ پیامبر و آقاجان پاسخ میدن: علی باید رویِ این دُر قیمت بذاره! :) آخ علی جآن... می بره پیشِ مولا اما مولا جواب میده: پسرم حسین باید رویِ این دُر قیمت بذاره... دل بده به این جا به بعدش که منو کشته :) میگه این بنده و عبدِ گناهکار که پرونده‌ش سیاهه و از نجات نا امیده، میرسه خدمتِ سیدالشهدا. آقاجان مثلِ یه داداشِ دلسوز او رو به آغوش میکشه و بهش محبت میکنه! ای عهده دارِ مردمِ بی دست و پا حسین.... حالا قیمت گذاری! چیه قیمتش آقاجان؟ میگه آقاجان حسین رو صاحبِ اون زُلفِ عاشق کُشِ عَیّار رو اون حَبل اللهِ المَتین رو آشفته میکنه... و خطاب به خدا عرض میکنه: یا الله! قیمتِ این دُر اینه که صاحبِ این دُر و پدر و مادر و تمام نزدیکانش رو به من ببخشی و با من در بهشت ساکن و همنشین کنی! ببین خدا چی جواب میده! فرمود: یاحسین! به خاطرِ اینکه تو با ما عهد کردیو به عهد و پیمانت وفادار بودی، ما هم به عهدی که با تو داریم وفاداریم و اون بنده یِ گناهکار و تمامیِ کسانی که به او منسوب هستن و بهش نزدیکند رو می بخشیم و در بهشت همسایه و جانشینِ تو قرار میدیم!

بَنده یِ ناشُکرِ خُدایَم وَلی شُکر که گِریانِ تواَم یاحُسین...

-گرمت نیست ؟ چرا گانو در نمیاری؟ + نه میدونی ممکنه خون یا گچ بریزه روش.. (حالا یکی بیاد به اینا حالی کنه که وسط این میدون جنگ، گان برا من به منزله‌ی چادره.. همونقدر بهم امنیت و آرامش میده..) #طرح‌نوشت

حکمِ سیگارِ بعد از شیفت توی هوای سرد زمستونی.. منو به خودت برگردون حسین...

موقعیت: افطار کردی، مریض نداری، آخر شیفته، میای بیرون از اورژانس قدم بزنی، لرز میشینه تو وجودت، یه نفس عمیق می‌کشی، صدا رو زیاد میکنی، زیر لب میگی: دردامو به تو نگم، به کی بگم ؟ حسین نذار که بشم سرگردون حسین... #طرح‌نوشت

صلی الله علیک یا اباعبدالله

#خدایا اگه توی این ۲۹ روزِ شعبان ما رو نبخشیدی و از ما نگذشتی، تویِ این چند ساعت باقی مونده‌اش ببخش :)

#خدایا امانت دار خوبی برای مناجات شعبانیه‌‌ی مولا علی نبودیم اما الحقنا بنور عزک.. و تجعلنا ممن یُدیمُ ذکرک.. و اجعلنا ممن نادیته فاجابک.. و هب لنا کمال الانقطاع الیک...