«خستگی، شغل ماست. ما خسته به دنیا می‌آییم و خسته می‌رویم.» مردی در تبعید ابدی، نادر ابراهیمی

یه دعا برامون کن :) ▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬ رَبَّنَا هَبْ لَنَا مِنْ أَزوَٰجِنَا وَ ذُرِّيَّاتِنَا قُرَّةَ أَعْيُنٍ وَٱجْعَلنا لِلمُتَّقِينَ إِمَامًا .. #ناشناس

و عرفان، طریقت، سلوک و شریعت آیا چیزی جز همین سه کلمه ست؟ همه چی خدا.. شهید مدافعِ حرم محمود رادمِهر♥️

هیچ چیزی به اندازه‌ی ایده‌ای که سریع اجرا می‌شود، انگیزه‌بخش نیست. ایده‌هایی که اجرا نمی‌کنیم، در سرمان کپک می‌زنند. #آینه

#ناشناس یحیی سنوار شهید شده یا فریب رسانه ایه؟🥲🥲 ▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬ من اینو میذارم فقط برا اینکه بگم در شنیدن و کسب اخبار عجله نکنید. ما همینجوریش هم مدام خیلی زیاد تحت تنش ها‌ی مختلف محیط زندگی قرار داریم. دیگه لازم نیست دستی دستی خودمونو بندازیم تو هول و ولای اینکه زودتر از بقیه اخبار رو بفهمیم. هرچی باشه بعد از گذشت نهایتا یکی دو روز، خبر قطعی هرچیزی اعلام میشه. آیا مسابقه‌ست؟ مسابقه‌ی کی بیشتر می‌دونه و وصله؟ چند سوال دارم. چرا باید مدام در معرض اخبار باشیم؟ چرا باید اولین نفر همه چیز رو چک کنیم؟ فرض میگیریم یک شخصی از دنیا رفت، الان بفهمیم یا اینکه دو ساعت بعد بفهمیم چه فرقی داره؟ آیا ما جزو مدیران یا کنشگران سیاسی هستیم که باید سریعا از اخبار مطلع باشیم؟ آیا جماعتی منتظر اظهار نظر و تحلیل سریع ما هستند؟ آیا باید تصمیم سریعی بگیریم که تعیین کننده‌ی مرگ و زندگیه؟ اگر پاسخ منفی هست، برای حفظ تمرکز و نظم ذهنیمون در سایر ابعاد زندگیمون هم که شده، کمی آرام‌تر باشیم. آخرالزمان پر از وقایع سریع و ابتلائاته. اگه قرار باشه با هر کدوم از امواجی که بلند میشه، تکون بخوریم و جابجا بشیم، وارد تله‌‌های فکری، ذهنی، روانی و روحی بدی خواهیم شد که کارمونو برای ادامه‌ی مسیر سخت‌تر می‌کنه. به خودتون این لطفو بکنید و اگر شغلتون درارتباط مستقیم با سیاست و رسانه نیست، خودتونو کمتر در مواجهه‌ی سریع با اخبار و رسانه قرار بدید. #آینه

آدم ها همان‌قدر می‌توانند احساسات ما را کنترل کنند که ما در ذهن‌مان به آنها قدرت میدهیم. ❞مثل نهنگ نفس تازه می‌کنم

توی شربت، قندها شکایتی از آب شدن ندارند و آب هم شکایتی از شیرین شدن. زن و مرد مثل آب و قندن. یکی سفت و یکی روون. تا با هم حل نشن، شربت نمیشن. ❞مثل نهنگ نفس تازه می‌کنم #باهم‌بسازیم

همه خوابند و ظرفها بیدار تا که دستی به رویشان بِکِشم خانه،بی‌نظم و فرشها ،دَرهَم! شانه‌ای کو به مویِشان بِکشم؟ بچه ها،خواب! کار، بیدار است! کار، با من، همیشه همراه است! مثلِ اشعارِ سَرزده، یکسَر پیـــــش می‌آید و بزَنگاه است! کارِ خانه، تمام شد امشب! هدیه شد اَجرِ آن، به مادرمان! که همین ظرف شستنِ ساده شُسـته گَردِ گناه را از جان دفتـرِ کارهای امشب هم، مُـــــــهــــرِ تشـــــــویقِ آفــــــــرین دارد! بندگــــــی، مــــــادری و هــــمســــــریَم شــــــعرِ نـــــابی در آســــــتیـــــن دارد خـــــــــواب، آمـــــــد! خــــــیالها بروند! تا دل از دغـــــــدغه رهــــــا باشـــــــد! نیمه‌شب میــپَرَم، سَرَک بکشم که پتــــــو روی بچـــــه هــــــا باشــــــد! تجــــــربه گفـــــته خواب هم باشم، فکــــــــر از سَــــــر نمـــــی‌رود بیرون! مــــــــثـــــــــــلاً داغِ غــــــــزه و لبـــــــنان! مـــــــــثـــــــــلاً محوِ کامــــــــلِ صهیون! صبــح و شب ، مادرانه مشغولم! خانــــــه ام نذرِ عتـــــــرت و قــــرآن! که مــــــگر باشــــــــم آخـــــرِ سَـــــر از مادرانِ حماســــــه ســــــازِ جــــــــهان ❞دکتر عارفه دهقانی + هیچ زنی نیست که دیگ غذایش را بشوید، مگر آنکه خدا او را از گناهان و خطاها می‌شوید. ❞حضرت فاطمه(س)، وسائل‌الشيعه، ج۲، ص۳۹

جذابیت‌های زیادی داشت برای از خود نوشتن....

از هیچ چیز نترسید، از سختیهای راه نهراسید. نه اینکه بگوئید سختی نیست؛ چرا، سختی هست؛ اما از این سختی نترسید. به استقبال کارهای دشوار و سخت بروید. کارهای نشدنی را انجام بدهید... بروید سراغ کارهای نشدنی، تا بشود. تصمیم بگیرید بر برداشتن کارهای سنگین، تا بردارید. «و لا یخشون احدا الّا الله». خب، زحمتهایش چه؟ رنجهایش چه؟ محرومیتهایش چه؟ جوابش این است که: «و کفی بالله حسیبا»؛ خدا را فراموش نکن، خدا حسابت را دارد. در میزان الهی، رنج تو، محرومیت تو، کفّ نفس تو، حرصی که خوردی، زحمتی که کشیدی، کاری که کردی، خون دلی که خوردی، دندانی که روی جگر گذاشتی، اینها هیچ وقت فراموش نمیشود؛ «و کفی بالله حسیبا»... خدای متعال میفرماید: «و کذلک جعلنا لکلّ نبىّ عدوّا شیاطین الانس و الجنّ یوحی بعضهم الی بعض زخرف القول غرورا و لو شاء ربّک ما فعلوه فذرهم و ما یفترون». وضع موضعگیری و آرایشِ پیرامون نبی این است. «عدوّا شیاطین الانس و الجنّ»؛ هم شیطان جنی، هم شیطان انسی به طرفش حمله میکنند. خب، اگر بناست من و شما تبلیغ رسالات الهی را بکنیم، منتظر شیاطین انسی و جنی باشیم. به ما حمله میکنند؛ آماده بشویم. از لحاظ روحی، در درون خود حصار مستحکمی به وجود بیاوریم، تا مغلوب نشویم و از درون شکست نخوریم. فرار و هزیمت بیرونی، ناشی از فرار و هزیمت درونی است. شکست درون انسان است که شکست بیرونی را نصیب انسان میکند، بر انسان تحمیل میکند. اگر شما در دلت شکست نخوری، هیچ کس نمیتواند شکستت بدهد. حصاری که باید در دل شما به وجود بیاید، حصار ایمان به خدا و توکل علی الله است...» ❞حضرت آقا

سوال: آیا از دینِ مصرفی، انسان مقاوم و آزاده در میاد؟ + فلش بَک به محتواهای تولیدی این روزهای بلاگرهای مقاومتی و بحث عمیقِ حدیث نفس.