در من امیدی هست، می‌آید و می‌رود، اما هرگز نمی‌گویمش بدرود :) #طرح‌نوشت

پندار ما این است که ما مانده ایم و شهدا رفته اند، اما حقیقت آن است که زمان ما را با خود برده است و شهدا مانده اند. #إنا_علی_العهد

یه جایی باید بدجور بخوره تو ذوقت تا بزرگ شی. #آینه

متـن وصیت‌ نامۀ شهیـد حضرت‌سیدحسن نصرالله بسم الله الرّحمن الرّحیم أوصیکم بأن یکون إیمانُکم بقیادة سماحة الإمام الخامنئی (دام ظلّه) محکماً و قویـاً مِن‌أجلِ خیر دنیاکم و آخرتکم. برای خیر دنیا و آخرت‌تان به شما وصیت می‌کنم که ایمان‌تان به رهبری‌ حضرت‌ امام خامنه‌ای (که‌ سایه‌اش‌مستدام‌باد) قوی و محکم باشد. #انا_علی_العهد

ماجرا حتمی بود..... پیکرِ سید حسن نصرالله....

یا ایتها النفس المطمئنة إرجعی الی ربک راضیة مرضیة :)

من مهندس می‌شوم، طرحی دگر ایجاد کنم ورنه با یک شغلِ ساده، می‌شود خورد و نمرد! :) ۵ اسفند | روز مهندس 🌱

موسیقی سيد الأُمة کاری از استاد کارن همایونفر ویژه و پخش شده در مراسم تشییع آیت الله شهید سیدحسن نصرالله. چقدر یک آهنگ‌ساز باید خوش‌توفیق باشد که در روز وداع با نشانگان انسانیت، وقار، اخلاص و ایمان، نت‌هایش در گوش جهان بپیچد… مردم خیلی با این قطعه گریه کردند… من و پرچم ایرانم هم… تا کوچ | پرستو علی عسگر نجاد +چه سعادتی آقای همایونفر!

و اما قصهٔ این پرچم. من حزب‌اللهی‌ام، انقلابی‌ام، عاشق سیدعلی‌آقای خامنه‌ای و جمهوری اسلامی‌ام. این‌ها همه سر جای خودش و من هم کوچک‌ترین تلاشی برای نشان ندادن این‌ها ندارم. اما تو بدان این‌ها را که در ادامه می‌نویسم، نه به‌عنوان پرستو علی‌عسگرنجاد حزب‌اللهی انقلابی عاشق آقای خامنه‌ای و جمهوری اسلامی، که به‌عنوان یک ایرانی برای تو می‌گویم، صادقانه، بی‌روتوش، همان‌طور که قرارمان بود: پرچم جمهوری اسلامی ایران در لبنان عزت دارد. خیلی عزت دارد. بارها مردم پرچم را از من گرفتند و بوسیدند. بارها پرچم را روی شانه‌ام به هم نشان دادند و با لهجهٔ عربی شیرینشان گفتند: «خوش آمدید». قبلاً برایت گفتم بارها و بارها تشکر کردند که به تشییع پدرشان و صدالبته که پدرمان آمده‌ایم اما دیروز باز هم چیزی ورای این‌ها بود. می‌گویم. پرچم جمهوری اسلامی ایران نوعی از غرور را، نوعی از سربلندی، عزت، افتخار یا نمی‌دانم چه کلمهٔ دیگری را در لبنان دارد که تو باید ببینی و خودت تجربه‌اش کنی تا بفهمی چه می‌گویم. مردم لبنان برای پرچم ما حرمت قائل‌اند. به آن راه می‌دهند. به آن احترام می‌گذارند. برایش جاده وا می‌کنند و این چیزی‌ست متمایز از مهمان‌نوازی و محبت ذاتی عرب‌ها. دیروز در ازدحام شدید جمعیت که نمی‌شد قدم از قدم برداری، ده‌ها بار لبنانی‌ها به هم گفتند این‌ها ایرانی هستند، راه را برایشان باز کنید. دست می‌کشیدند به پرچممان، می‌کشیدند به صورتشان. تا کوچ | پرستو علی عسگر نجاد

خودْ عاشق می‌کُشی و تکیه بر وی میکنی؟

بنمای رخ که باغ و گلستانم آرزوست بگشای لب که قند فراوانم آرزوست ای آفتاب حُسن! برون‌ آ دمی ز ابر کآن چهرهٔ مُشَعشَعِ تابانم آرزوست بشنیدم از هوای تو آواز طبل باز باز آمدم که ساعدِ سلطانم آرزوست گفتی «ز ناز بیش مرنجان مرا، برو» آن گفتنت که «بیش مرنجانم» آرزوست وآن دفع گفتنت که «برو، شَه به خانه نیست» وآن ناز و باز و تندی دربانم آرزوست در دست هر که هست ز خوبی قُراضه‌هاست آن معدن ملاحت و آن کانم آرزوست این نان و آب چرخ چو سیل است بی‌وفا من ماهی‌ام نهنگم و عُمانم آرزوست یعقوب‌وار وا اسفاها همی زنم دیدار خوب یوسف کنعانم آرزوست والله که شهر بی‌تو مرا حبس می‌شود آوارگی و کوه و بیابانم آرزوست زین همرهان سست‌عناصر دلم گرفت شیر خدا و رستم دستانم آرزوست جانم ملول گشت ز فرعون و ظلم او آن نور روی موسیِ عمرانم آرزوست زین خلق پُرشکایتِ گریان شدم ملول آن های هوی و نعرهٔ مستانم آرزوست گویاترم ز بلبل امّا ز رشک عام مُهر است بر دهانم و افغانم آرزوست دی شیخ با چراغ همی گشت گِرد شهر کز دیو و دَد ملولم و انسانم آرزوست گفتند یافت می‌نشود جسته‌ایم ما گفت «آن که یافت می‌نشود، آنم آرزوست» هر چند مفلسم نپذیرم عقیق خرد کانِ عقیق نادر ارزانم آرزوست پنهان ز دیده‌ها و همه دیده‌ها از اوست آن آشکار صنعت پنهانم آرزوست خود کار من گذشت ز هر آرزو و آز از کان و از مکان پی ارکانم آرزوست گوشم شنید قصّهٔ ایمان و مست شد کو قسم چشم؟ صورت ایمانم آرزوست یک دست جام باده و یک دست جعد یار رقصی چنین میانهٔ میدانم آرزوست می‌گوید آن رباب که مردم ز انتظار دست و کنار و زخمهٔ عثمانم آرزوست من هم رباب عشقم و عشقم ربابی است وآن لطف‌های زخمهٔ رحمانم آرزوست باقی این غزل را ای مطرب ظریف زین سان همی شمار که زین سانم آرزوست بنمای شمس مفخر تبریز رو ز شرق من هدهدم حضور سلیمانم آرزوست مولانا | دیوان شمس