و اکنون در مِنایی، ابراهیمی و اسماعیلت را به قربانگاه آورده ای، اسماعیل تو کیست؟ چیست؟ مقامت؟ آبرویت؟ موقعیتت؟ شغلت؟ پولت؟ خانه‌ات؟ باغت؟ درجه‌ات؟ لباست؟ نشانت؟ جانت؟ من چه میدانم.. این را تو خود میدانی. من فقط میتوانم نشانی هایش را به تو بدهم. آنچه تو را در راه ایمان، ضعیف میکند، آنچه تو را در رفتن، به ماندن می‌خواند. آنچه تو را، در راه مسئولیت، به تردید می‌افکند، آنچه تو را به خود بسته است و نگه داشته است، آنچه دلبستگی‌اش نمیگذارد تا پیام را بشنوی، تا حقیقت را اعتراف کنی، آنچه تو را به فرار میخواند، آنچه عشق به او، کور و کرت می‌کند. تو ابراهیمی و ضعف اسماعیلی‌ات، تو را بازیچه ابلیس می‌سازد. https://eitaa.com/hajizaer

زین توبه که صدبار شکستم، توبه.. +مبتلا به #غم

ما باید از دست خودمون، به کی شکایت کنیم؟ ما به اختیار، دوری رو اختیار کردیم...

«امام حسین» بهترین معلم برای کلاسای جبرانی شهریوره. اونم واسه ماهایی که تو امتحانای الهی خدا این همه تجدیدی داریم...

یه عکس پر از تضاد و تناقض :) کیک/تولد/جنگ/بوسیدن/ خرابه/ آغوش/ رنگی/ سیاه سفید/ چینی شکسته/ظرف کیک/ گرد و خاک/ برقِ تمیزی/ آرامش زندگی/ تشویش جنگ/ روشنایی/خاموشی و ... تار و پود زندگی ما با جمع همین اضداد بافته میشه و درنهایت تصویری که ازش به وجود میاد، بستگی داره به اینکه هر گره رو چطور رد کرده باشیم.. #از_زندگی_بگو #هرفرصت_همراه_باکمی_مطالعه #به_سفارش_رهبرشهید

می تونید به عنوان هدیه هم برام بخریدش ☺️ عید و عیدی و این حرفا

لازم به ذکره که عید غدیر نزدیکه و شما خودت باید به فکر عیدی دادن باشی😏💸 تازه من تحقیق کردم عیدی به سادات تعلق نمیگیره🥸

مریض شدن خودم یه دردسره مریض شدن بچه، هزار هزار هزار دردسر.. تا وقتی که بهبودی کامل پیدا کنه، باید از زندگی مرخصی بگیرم🚶🏻‍♂ همه با هم بلند بگید: اللهم اشف کل مریض..

برید بدهکار شید سر غدیر....

+من خیلی آدم صبوری‌ام در برخورد با بچه‌ام.🤡 +من وقتی مریضم و بچه یک سره گریه می‌کنه و بهانه میگیره: صدا نشنوم و الا میندازمت جلو شغال🦦 #مادری‌بی‌سانسور😕

عیدمون مبارک بچه شیعه‌های مولا💚

من آدم دکتر رفتن نیستم. در اوج سرماخوردگی هم که باشم، نهایتا هر شش ساعت یک قرص سرماخوردگی بزرگسالان میخورم و بقیه‌اش را بادمنوش،گلاب،نوشیدنی،سوپ واین چیزها خودم را جلو میبرم. اصلا معتقدم باید به سیستم ایمنی بدن فرصت درگیر شدن با بیماری را بدهیم که قوی‌تر شود. یک هفته‌ای می‌شود که درگیر بیماری علی بودم. البته برای او از این نسخه ها ندارم. سنش کم است و نیازمند کمک‌های بشردوستانه(!) جهت مقابله با بیماری. دلم خوش بود که تا عید غدیر خوب می‌شود و می‌رسم به کارها. با حنانه برنامه‌ی اطعام به نیازمندان را ریختیم‌. پوسترش را آماده کردم، شماره حساب گذاشتیم و رفتیم برای باقی کارها. همان شب حس کردم از شدت درد بدن نمی‌توانم تکان بخورم. سردرد و تب و لرز هم کم کم به لیست اضافه شد و شد آنچه نباید. عید غدیر باشد و من اینقدر بی روزی؟ اینقدر بی‌توفیق که اینجوری یک گوشه بیفتم و هیچ کاری نکنم؟ اولش با خودم گفتم امیرالمومنین سخت گیر است و اجازه نمی‌دهد هرکسی برایش کار کند. اما به خودم آمدم و گفتم اگر او هم مرا نخواهد، دلیلی نیست که من از خواستنش دست بکشم. من باید خودم را به او برسانم. بلند شدم و در یک تصمیم شتاب زده خودم را به اولین دکتر رساندم برای دریافت مسکن فوری برای حال داغونم. حالا که چیزی حدود ۸۰ پرس غذا را همراه با هدایا به کمک دوستان و میزبانان بین نیازمندان شهر توزیع کردیم، حس میکنم وقتِ آن رسیده که دور هم جمع شویم و روضه‌ای به پا کنیم در رثای غربتش.... آخرهای روز عید غدیر که می‌رسد، همه‌ام بغض می‌شود و اشک.. #خدایا به ما معرفت بده معرفت به امامِ زمان غریبمان.. + تِم عید غدیرم که سبزه :)💚🌱👒