فردا که خورشیدِ سال جدید طلوع کند، جای خالی لبخندهای پدرانه‌تان در لحظه تحویل سال، بغضی است که با افتخار در گلو داریم. آقاجان! می‌دانیم که در آن سوی هستی، در آغوش رحمت الهی، آرام و خشنود ایستاده‌اید؛ چرا که شهادت، زیباترین پاداش برای یک عمر ایستادگی خالصانه بود. ما را ببینید... ما همان فرزندانی هستیم که در سایه‌سار بصیرت شما قد کشیدیم. ما تربیت‌یافته نهضت شماییم و خونِ غیرتی که در رگ‌هایمان می‌جوشد، ثمره‌ی سال‌ها هدایتِ حکیمانه شماست. خیالتان آسوده باشد؛ عهدی که با شما بستیم، با رفتنتان نه تنها سست نشد، بلکه با خونِ دل امضا شد. تا آخرین نفس و تا آخرین قطره خون، پای این نظام، این آرمان‌ها و این وطن ایستاده‌ایم. نوروز ما با یاد شما متبرک است و راهتان، تا همیشه چراغ راه ما برای فتح قله‌های پیروزی خواهد بود...

یا ابانا ، اِستَغفِرلنا ذنوبنا ، اِنّا کُنّا خاطِئین یا امیر المؤمنین :) .

گناه آوردم ، روی سیاه آوردم ، امشب به تو پناه آوردم .

من دخترتم ، بابامی ¹¹⁰ .

من از چشمِ ولی الله افتادم ..

الان ایوون نجف باید باشم :) .

خدافظ سالی که توش شیش گوشه رو بغل کردم :)❤️‍🩹 #رَواق‌نویس

سحر آخر است ، گدا را حلال کن .

سقوط F_35 =)

من نمی‌دونم، مگه نباید آدم سال تحویل خونه‌ش باشه، کنار عزیزش باشه، همونجایی باشه که روحشه، حال دلش خوبه؟.. پس چرا ما انقد از خونه‌مون، وطن‌مون، قلب‌مون دوریم؟ چرا از نجف دوریم؟ ..

سین مثل سفره ی ام البنین شنبه ها :)

سین مثل ساقیِ عطشانِ کربلا :)