eitaa logo
راوی ماه | روایت مردم لرستان 🇮🇷
803 دنبال‌کننده
1.2هزار عکس
350 ویدیو
15 فایل
ارسال روایت‌های مردمی به @ravimah_admin
مشاهده در ایتا
دانلود
راوی ماه | روایت مردم لرستان 🇮🇷
🔸آتش زیر خاکستر چند سال پیش که باباحاجی را به آغوش خاک سپردیم، شب همگی به ترک دیوار هم می‌خندیدیم، بی هیچ دلیل واضح و مشخصی. عمه اعظم گفت خاک سرد است؛ آتش الو گرفته‌ی بازمانده‌ها را کم‌سو می‌کند و خاموش. بعدها میان صفحات کتاب‌های درسی گفتند علتش بالا و پایین شدن هورمون‌هاست. امشب نشسته‌ام روی سنگ‌های سرد حوض میدان قیام و با کفش‌هایم خاک‌های نرم را بازی می‌دهم. چشمم می‌خورد به تصویر بالای جایگاه: پرده‌های آبی و صندلی خالی. دلتنگی، بیخ گلویم لانه می‌کند. هشت ماه است که خاک سرد نشده؛ هرچه بیشتر می‌گذرد، تب‌دارتر می‌شود. اشک‌هایم که از چشم‌هایم به قصد چادرم پرواز می‌کنند، به خودم می‌آیم. الله‌اکبرها را تکرار می‌کنم. چند دقیقه بعد، ماشین پهپادها وارد میدان می‌شود. با علم به اینکه دوربین گوشی‌ام از کیفیت فقط یاد و خاطره‌ای دارد، تندتند عکس و فیلم می‌گیرم. شده‌ام دختر چهارپنج ساله‌ای که از ذوق نمی‌داند چه‌کار کند. مدام این‌طرف و آن‌طرف می‌چرخم. روی شانه‌ی محمدجواد می‌زنم و هیجان‌زده‌ می‌گویم: «وای! ببین صورتی و آبی هم داره!» حالا چه فرقی می‌کند که رنگ موردعلاقه‌ی من نه صورتی است و نه آبی؛ همین که دخترک دندان‌خرگوشی به سید مجید سفارش موشک صورتی داده، کافی است. بابا سوژه پیدا کرده برای سر به سر گذاشتنم. غرق سخنرانی شده‌ام که می‌زند روی پایم و در گوشم می‌گوید: «پاشو پاشو، روشنش کردن، کبریت زدن!» نیم‌خیز که می‌شوم، می‌فهمم سرکارم گذاشته و دارد به ریش نداشته‌ام خنده که نه، قهقهه می‌زند. پهپاد با طرح‌های چریکی که استارت می‌خورد، روی پا بلند می‌شوم. تصویر مقابل، انگار از دل یک فیلم سینمایی جذاب یا از یک کتاب بیرون زده: موج پرچم‌های رقصان، پهپادهای کرار و شاهد و آرش، درخت کاج و پرچم بزرگ ساتن قرمزرنگ که زیر نور چراغ‌ها برق می‌زند. همزمان با صدای موتور و شکستن هوا، چهره‌ی مامان ترکیبی از لب‌های کش‌آمده و اشک شوق می‌شود. مرد دهه‌هشتادی، پوشیده در لباس چریکی با کلاه و اسکارف مشکی، می‌گوید فقط ده درصد از صدای واقعی را شنیده‌ایم و باقیش بماند برای گوش‌های آن فلان‌فلان‌شده‌ها. ذهنم تلنگر می‌زند به یک سال قبل. روز اول جنگ دوازده‌روزه، حوالی ساعت شش صبح که جنگ را ناخواسته مهمانمان کردند و پادگان را زدند. شب، در همین میدان، پرواز موشک‌ها را از همان پادگان تماشا می‌کردیم. آخر مراسم، دخترک تپلی با کاپشن صورتی که تاتی‌تاتی راه رفتنش بوی نویی می‌داد، بی‌هوا پرید بغلم و با آن لب‌های تربچه‌ای، لبخند و خنده نثارم کرد. قدم‌هایش را به سمت چادر مادرش کج کرد و بای‌بای‌کنان دستش را بدرقه‌ی راهمان کرد. 🔹ریحانه مصیبیان/ بروجرد 18مهر1405 🔺 ارسال روایت‌های مردمی به @ravimah_admin 🔻 آدرس کانال در بله و ایتا: @ravimah
🔸ردّ پایداری سیاهیِ قلم برای عمقِ نگاهی که به آسمان پیوست… و رنگ برای لبخندی که جاودانه شد. سیاه‌قلم، روایتِ پرواز است و مدادرنگی، حکایتِ استمرار. در این پرتره، سیاه‌قلم و مدادرنگی را به هم گره زدم تا روایتگر حقیقتی باشم که هرگز کهنه نمی‌شود. تکنیک میکس مدیا، زبان من برای بیان این حقیقت است: چهره شاید از میان ما پر کشیده باشد، اما لبخند و آرمانِ این لباس، در میان هم‌ رزمان و نسل‌های بعد، هنوز پابرجاست. لبخند رنگین او در لباس نظامی، نمادی است از حقیقتی که شهادت نمی‌تواند آن را خاموش کند. این لباس، این نگاه و این لبخند، ردِ پایداریِ سپاهی است که حتی با رفتنِ سرها، هرگز زمین‌گیر نمی‌شود این اثر، نه فقط یک پرتره، که روایت ردِ پایداری است. نشانی از اینکه اگر سرها بروند، لباس این سپاه و آرمان این لبخند، در میان تلاطم تیرگی‌ها، همواره پیروز خواهد ماند و لبخند خواهد زد؛ سند زنده بودن آرمانی است که حتی با رفتن تن‌ها، در جان این لباس جریان دارد. این لبخند رنگین در دل لباس سبز، نشانی از سپاهی که با رفتن قهرمانانش، نه تنها کمر خم نمی‌کند، بلکه استوارتر از همیشه به پیش می‌رود. او در سیاهی‌ها، رنگ آفرید؛ رنگِ لبخند...رنگ پیروزی... 🔹زهرا یاراحمدی 🔺 ارسال روایت‌های مردمی به @ravimah_admin 🔻 آدرس کانال در بله و ایتا: @ravimah
حاج محمود کریمیزهرای زهرایی نور خونه مولایی 320.mp3
زمان: حجم: 6.1M
ولادت حضرت زینب (س) 🎉 🔹زهرای زهرایی نور خونه مولایی 🎙️حاج محمود کریمی 🔺 ارسال روایت‌های مردمی به @ravimah_admin 🔻 آدرس کانال در بله و ایتا: @ravimah
14.6M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
ولادت حضرت زینب (س) و روز پرستار مبارک 🎉 🔹سرود فرشته‌های زمینی 🔺 ارسال روایت‌های مردمی به @ravimah_admin 🔻 آدرس کانال در بله و ایتا: @ravimah
به نام خدا بالاخره پس از گذشت ۳ سال از تدوین پرونده‌های ثبت ملی دره تخت‌چو پلدختر و دره کول پیر خرم‌آباد، این آثار طبیعی در فهرست میراث طبیعی ملی ایران به ثبت رسیدند. مسیری که میشد خیلی کوتاه‌تر طی شود اما به دلایلی غیرموجه به تعویق افتاد و با ناملایمتی‌هایی نیز همراه بود. از همراهی خانواده عزیزم، اساتید ارجمندم من‌جمله دکتر مقصودی و کارشناسان محترم میراث فرهنگی لرستان آقایان طرهانی و صفایی، کارشناسان اداره کل محیط‌زیست و آب منطقه‌ای لرستان در این مسیر سپاسگزارم. این دو اثر، سومین و چهارمین اثر ثبتی اینجانب پس از سنگ سیلا خرم‌آباد و دره خزینه پلدختر برای ایرانم و لرستانم بود بدون هیچ چشمداشت مالی. امیدوارم که مسئولین ذی‌ربط با آثار ثبت ملی شده بصورت ویژه‌تری برخورد نمایند. امیدوارم که این اقدامات سبب خیر و برکت برای ایران عزیزمان باشد. 🇮🇷 🔹محمد نصرتی ۲۰ مهرماه ۱۴۰۵ پ.ن: اگه دوست دارید از چگونگی نقش‌آفرینی یک شهروند مسئولیت‌پذیر در ثبت ملی آثار طبیعی استان لرستان، بیشتر بدونید، می‌تونید «تاشین» رو تهیه و مطالعه کنید. برای تهیه کتاب، هم می‌تونید حضوری به خانه روایت ماه مراجعه کنید، هم می‌تونید به ادمین پیام بدین. 🔺 ارسال روایت‌های مردمی به @ravimah_admin 🔻 آدرس کانال در بله و ایتا: @ravimah
7.1M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
| داماد آسمان 🌷🕊 🎥 روایتی از شهید «علیرضا سبزی‌پور» 🔹پژوهشگر و نویسنده: امین ماکیانی 🔹گوینده: پیمان سپهوند 🎬 کاری از بازتاب‌مدیا 🔺ارسال روایت‌های مردمی به @ravimah_admin 🔻آدرس کانال در بله و ایتا: @ravimah
راوی ماه | روایت مردم لرستان 🇮🇷
🔸یادگاری گران‌بها در میدان، عزیزی را می‌بینم. در ذهنم، دختر کوچکی با این قیافه مجسم می‌شود. به هوش مصنوعی ذهنم اعتماد می‌کنم. حتماً از دوستان دوران کودکی‌ام بوده. چهل سالی است او را ندیده‌ام. می‌پرسم: «ببخشید، شما هم‌کلاس من نبوده‌اید؟» هزار ماشاءالله! هوش دوست قدیمی، واقعیِ واقعی است؛ من را به خانواده و اسم‌ورسم شناخت. خانم بیرانوند، یک قاب عکس را عاشقانه روی دست نه، در آغوش گرفته است. می‌گوید: «بین عکس‌های امام خامنه‌ای عزیز که روزهای اول شهادتش پخش می‌کردند، این یکی دل مرا برد و ارتباط قلبی بین من و این تصویر به وجود آمد. برای رفع دلتنگی‌ها و اشک‌های پنهان و آشکاری که بی‌اختیار بر گونه‌ام جاری می‌شد، تسکین خوبی بود. هر شب دور میدان تختی، با پرچم و این عکس، در جای مشخصی با دوستان می‌ایستادیم تا از سوگ پدرمان حماسه بسازیم. سنگ بر دل‌هایمان زدیم تا کوه شویم و مقابل دسیسه‌های شیطانی آمریکا و اسرائیل بایستیم. هر شب برای خون‌خواهی امام و بیعت با امام مجتبی خامنه‌ای، ساعت‌ها پیاده‌روی می‌کردیم و عکس آقا را چون جان شیرین روی دست‌هایم نگه می‌داشتم. چند ماهی که گذشت، هر گروه یا خانواده جایگاه خاصی را در میدان برای حضور خود پیدا کرده بودند؛ جوری که بغل‌دستی شما می‌توانست برای شما حاضرغایب بزند. یک شب جایی رفتم و برگشتم. آقای همسایه میدان‌دارمان گفت: "خانم، کجا بودی؟ از دفتر رهبری یک ماشین آمد و به همه پرچم و عکس و تبرکی داد." خیلی غصه خوردم؛ آه از نهادم برآمد و خودم را سرزنش کردم. در ذهنم، خواب دیشبم را مرور کردم. قبل از نماز صبح، روحم پرواز کرد. آقا را دیدم. من هم همین‌جا، با عکس دستم، داشتم شعار می‌دادم. آقاجانم با همین لباس، بدون کلاه، آمد، به من نگاه کرد، لبخندی زد و دستی برایم تکان داد. من هم شعار می‌دادم "ای رهبر آزاده، آماده‌ایم، آماده!" با خنده، دستی به معنی خداحافظی برایم تکان داد. از شوق، به دنبالش دویدم تا خودم را به ایشان برسانم. از خواب پریدم. چنان شور و شعفی بهم دست داد که غم‌وغصه شهادتش و داغ روی سینه‌ام سبک شد. گفتم "شکر خدا که امام از مردم راضیه و خودش در میدان حاضر و دعاگوی ماست." در این فکر بودم که آقای همسایه گفت: "خانم، کنار همین ماشین بمان که آمدند به تو هم پرچم بدهند." وقتی رسیدند، جلو رفتم و درخواست پرچم کردم. عذرخواهی کردند که تمام شده. با بغض گفتم: "حتماً قسمتم نبوده. ولی اینجا که ماشین را پارک کردید، نظرکرده است. دیشب آقا همین‌جا بود، به من لبخندی مرحمت کردند و دست برایم تکان دادند." بنده خدا خیلی تحت تأثیر قرار گرفت و خوشحال شد. گفت: "صبر کن، الان برای شما یک تبرکی خاص بیارم." رفت و یک تکه از گلیم بیت رهبری برایم آورد. گفت: "این گلیم سال‌ها زیر پای آقا بوده، رویش نماز خوانده، راه رفته و آخر روی آن شهید شده. از زیر آوار درآوردیم، تکه‌تکه کردیم؛ خوب از آن نگه‌داری کن." گفتم: "چشم. این یادگاری امام شهیدم را روی چشم‌هایم می‌گذارم." گریه کردم، بوییدم، بوسیدم و روی قلبم نگه داشتم. گفتم: "حتماً قابش می‌کنم تا دست آلوده به او نخورد." فرداشب، پیک خوش‌خبر سر قرار آمد و یک پرچم بزرگ به من هدیه داد. حالا من مانده‌ام با دو یادگاری گران‌بها از امام شهیدم که هر شب همراه من میدان‌داری می‌کنند.» 🔹اعظم باجلان/ بروجرد 🔺ارسال روایت‌های مردمی به @ravimah_admin 🔻آدرس کانال در بله و ایتا: @ravimah