:)

...

به فهماندن تباه شد عمری که می‌توانست به فهمیدن بگذرد..

حسرت و خستگی از چشم هایش می‌ریخت..

-

-

اصلا یه وضعیه اون موی بلندت ..

چشم هایت را در انتهای فنجان قهوه ام دیدم . جایی که زمان می‌ایستد ، و جهان در سکوتِ تلخ و شیرینِ نگاهت فرو می‌رود . از آن عمقِ قهوه ای ، سرنوشتم را نوشیدم ، و فهمیدم ، راه گریزی از چشم های تو نیست . نویسنده: نیایش .

_

چشمانت -

تو همونی هستی که؛ به جز از اون چشام کسی رو نمیبینن.