چشم هایت را در انتهای فنجان قهوه ام دیدم . جایی که زمان می‌ایستد ، و جهان در سکوتِ تلخ و شیرینِ نگاهت فرو می‌رود . از آن عمقِ قهوه ای ، سرنوشتم را نوشیدم ، و فهمیدم ، راه گریزی از چشم های تو نیست . نویسنده: نیایش .

_

چشمانت -

تو همونی هستی که؛ به جز از اون چشام کسی رو نمیبینن.

-

که من غم دارم ، اندازه‌ی زیبایی تو..

-

من یه مدِ تمدن پر از خاکی و کوهم ..

-

خدافظ ماه خوبم:)

بعد از دیدنش طوری به او لبخند زدم که انگار هرگز برایش اشك نریخته بودم.

-