جهانآرا
یادم باشه بعدا درمورد توده و تفکر کومونیسم بنویسم.
امروز یکم وقت گذاشتم و یهسری مطلب درمورد
حزب توده آماده کردم که تا شب میفرستمشون.
حزب توده یه حزب سیاسی-کمونیستی وابسته به شوروی بود که نزدیک ۴۲ سال تو ایران فعالیت کرد. ما به طور کلی میتونیم فعالیت حزب توده رو تو دو تا بازهی زمانی دستهبندی کنیم. دورهی اول، تاسیس در سال ۱۳۲۰ و شروع فعالیت همزمان با فرار رضاخان تا سرکوب بعد کودتای ۲۸ مرداد و دورهی دوم، بعد از انقلاب تا انحلال در سال ۱۳۶۲.
این حزب در ظاهر ادعای دفاع از حقوق کارگرها و اقشار فرودست و مبارزه با استبداد داشت ولی هدف اصلیش این بود که نفوذ شوروی رو تو ایران افزایش بده. این دوگانگی ظاهر و باطن خطمشی اصلی حزب توده در تمام دوران فعالیتش بود.
تو سالهای ابتدایی بعد از تاسیس، حزب با سرعت قابلتوجهی رشد کرد. مهمترین اقدام تودهایها تو دورهی اول فعالیتشون حمایت کامل از فرقهی دموکرات آذربایجان به رهبری جعفر پیشهوری بود که با پشتیبانی ارتش شوروی تو آذربایجان اعلام خودمختاری کرده بود که این حمایت چهرهی واقعی و وابستگی حزب به شوروی رو مشخص کرد.
ولی وقتی ارتش شوروی تو سال ۱۳۲۵ مجبور به تخلیهی آذربایجان شد، فرقهی دموکرات سرکوب شد و حزب توده هم که تو تهران و بقیهی شهرها برای حمایت ازش تظاهرات کرده بود، با موج شدید سرکوب از طرف دولت مرکزی روبهرو شد و تو بهمن ماه ۱۳۲۷ رسماً غیرقانونی اعلام شد و فعالیت علنیش ممنوع شد. اما سازمان مخفی و نظامی خودشو تقویت کرد و به بمبگذاری، ترور و تحریک اعتصابات کارگری رو آورد تا از این راه به دولت فشار بیاره.
یه اتفاق مهم دیگهایم که افتاد این بود که تو سال ۱۳۲۷، یکی از اعضای حزب به نام خسرو روزبه، میخواست محمدرضا پهلوی رو تو محوطهی دانشگاه تهران ترور کنه که ناموفق بود. این اتفاق باعث شد سرکوب شدیدتری علیه حزب توده اتفاق بیوفته. ولی بعدش دوباره تو جریان نهضت ملی شدن نفت قدرت گرفت و در حمایت از این نهضت نقش پررنگی رو ایفا کرد. و با سازماندهی تظاهرات، اعتصابات و تبلیغات گسترده، رسماً به یه متحد تأثیرگذار برای مصدق تبدیل شد.
بعد از موفقیت کودتای ۲۸ مرداد حزب توده به شدیدترین شکل ممکن سرکوب شد و اعدامهای زیادی از جمله خسرو روزبه و خیلی از اعضای رهبری حزب اتفاق افتادن و عملاً تشکیلات حزب رو برای سالهای طولانی فلج کردن.