هدایت شده از فروپاشی روانی
علاقهام به میکائیل انقدر وصفناپذیر و لاینتهیست که وقتی سعی میکنم در میان کلمات جاشون بدم، مضحک و فانی بهنظر میان. نمیدونم. میکائیل میدونه و خداوند و شب و محراب و شمع و اشک و من.