تا ته تهش میریم باهمم

انقدر تعداد رفقایی که پایه ان زیاد بود 🥳😍که من تنهایی نمی‌رسیدم به همه جواب بدم و چون همتون رو دوست دارم❤️ و نمیخواستم از این کار خفن عقب بمونید 😌 رفتم با بچه های تیم صحبت کردم که ماموریت هارو همین جا براتون بفرستم😍

ولییییی فرستادن ماموریت ها شرط داره😉 شرطش چیه؟ شرطش اینه که هرموقع ۱۰ نفر اون ماموریت رو به خوبی انجام بدن و بفرستن من ماموریت دوم رو براتون میفرستم 😁😌 پ.ن: از اون جایی که پیام های پیوی بسسیی زیاد است ، از این به بعد فقط پیوی رفیقایی رو جواب میدم که ماموریت رو برام فرستادن😘

آماده اید که ماموریت اول رو داشته باشیممممم؟؟؟🤓🤓

رفقایی که پایه ان ، بریزن تو پیوی من با #ماموریت😁 @ravina88

پس روایت برای بعضی ها انگیزه میشه✨🏃‍♀ برای بعضی ها هم الگو میشه🧩 مثلا کسایی که سردرگمن و نمیدونن میخوان چیکار کنن یا چیو دوست دارن میتونه چراغ راهشون باشه💡

اینکه بیاییم روایت کنیم که چطور به مدرسه نگاه میکنیم👀 ؟ کدوم قصه های مدرسه رو زندگی میکنیم🌱 ؟ یا کدوم قاب های مدرسه برامون پر رنگ تر و کدومش کم رنگ تر که الان عاشق مدرسه ایم💖؟

اهمیت روایت تو قالب های متفاوتی که وجود داره مثل کلیپ 📹 ، نوشته ✏️، پادکست 🎙و.... رو هممون متوجه شدیم و حالا یه سوال خیلی مهم ذهن هممون رو درگیر کرده حالا ما باید چیکار کنیم؟🧐 @ravina88

از رسانه چی به ماموریت باز ترین رفیقای دنیا 🌎 🫂 بعد از کلی تمرین و ماموریت قراره بریم به مدرسه هامون و اونجا روایت کنیم😍 چجوری؟ تو ویدیو توضیح دادم برات😌 پ.ن: یادتون نره بعد از دیدن موشن ✅ رو بفرستین برام تا بیام بیشتر توضیح بدم که دقیقا باید چیکارکنیم😉

اولین کاری که باید انجام بدیم فکر کردن و گشتن دنبال سوژه هایی که تو مدرسه داریم😅 چجوری؟🧐 تو پیام بعد بهت میگم😌 پ.ن: البته که رفیقای زرنگم احتمالا از صبح تا حالا دوباره ویدیو های سوژه یابی رو دیدن😉

🎒 #جعبه‌_ابزار_سوژه‌یابی سوژه‌ی امیدبخش پیدا کردن یعنی دیدن چیزایی که حس اُمید و حال خوبو تزریق کنه به بقیه! 1) اول از همه: یه دور مدرسه‌تون رو نگاه کن یا بهش فکر کن ولی نه یه نگاه معمولی نگاهِ آدمی که میخواد قصه ی یه اتفاق قشنگ رو پیدا و روایت کنه! مثال واقعی: - جنب و جوش بچه ها برای تزئین کلاس به مناسبت جشن - شور و شوق بچه ها واسه اردوی این روزا - بچه هایی که با علاقه های مختلف دسته جمعی دارن راهرو رو تزئین میکنن - حتی حال و هوای جشن تقدیر از برترای نوبت اول همینا سوژه‌ان که هر کدوم یه قصه ی شنیدنی دارن! 2) حالا باید حواسمون باشه که موضوع با سوژه قاطی نشه! موضوع چیه؟ سوژه چیه؟ موضوع = کلیه اما سوژه = یه آدم + یه کار + یه حس مثلا «ترئین کردن» موضوعه «رفقایی با همدیگه دارن کلاسو واسه جشن خوشگل میکنن» یه سوژه‌ست 3) از کجا سوژه پیدا کنم؟ سه‌جا همیشه جواب می‌ده: 🔹 آدم‌ها هرکسی یا هرکسایی یه کار کوچیکِ قشنگ می‌کنن همون کار کوچیکه سوژه‌ست 🔹 جاها بوفه، کلاسا،حیاط، راهرو… هرکدومشون میتونن یه قصه ی شنیدنی داشته باشن تو این روزا! 🔹 حرف‌ها یه جمله‌ی ساده مثل: «بادکنک هایی که واسه تزئین کلاس آوردمو با پول خودم خریدم » «من دلم میخواد با کمک مامانم یه کیک درست کنم واسه جشن» این جمله‌ها میتونن سوژه ی یه قصه باشن 4) چطور بفهمم که اونی که انتخاب کردم سوژه‌ست؟ یه سؤال از خودت بپرس: اگه قصه شو تعریف کنم حس و حال خوب داره؟! اگه جوابش «آره» بود پس سوژه‌ست 5) حالا یکی رو انتخاب کن از بین چیزایی که دیدی یکی رو انتخاب کن که - شخصیت های مشخص داشته باشه - یه کار مشخص توش انجام بشن - یه حسو حال خوب و پر از اُمید توشه 6) حالاچطور روایتش کنم؟ اصلا لازم نیست نویسنده یا حرفه ای باشی میتونی بگی که - چی دیدی ؟! - کی یا کیا انجامش دادن؟! - چرا برات قشنگ بود؟! - چه حسی داشت؟! - آخرش چی تو ذهن آدم می‌مونه؟! مثلاً: «امروز زنگ تفریح دیدم که بچه های گروه سرود داشتن تو حیاط مدرسه واسه جشن تمرین میکردن،یهو بقیه ی بچه هایی که تو حیاط بودن دورشون جمع شدن و چند دقیقه بعد یه جمعیت سی چهل نفری دورهم بودن و اونا هم کنارِ تیم سرود شروع کردن به لب خونی سرود و دیدن این صحنه تو حیاط مدرسه واسه من خیلی هیجان انگیز بود.» این خودش یه قصه ی قشنگ و امید بخشه✨