سکوتِ جنگل، آوازی گُم است،
نشانی از یک روح، که تنها مانده است.
اما در این تنهایی، قدرتی نهان است،
هویتی که از شب، چون ستاره زاده است.
هدایت شده از بادماراخواهدبرد
به قول آنه "اولین ستارهای که دیدی آرزو کن".
هدایت شده از Coraline:)
تقدیمی داریم با وایب ستاره✨
توی مَسخ و coraline:) جوین باشید و این پیامو فوروارد کنید چنلتون
منم لینک چنلتونو میدم به هوش مصنوعی و میگم اسم یک ستاره که وایب چنلتون رو بگه.
تگ و شات عضویتتون توی دوتا چنل، توی پیوی من:
@carpe_diem
هدایت شده از Coraline:)
https://eitaa.com/joinchat/3652650561Ce82bcd50b0
خوشه ی پروین، جمعی و مبهم
ستاره ی شما هست:
✨«ثریا»
پلوتوییهایِبیخانمان؛
...
آنچه که من و تو در ظاهر این داستان می بینیم؛ احتمالا موفقیت است،برتری است و ماندگاری اما این کلمات،اغلب برای تبلیغ یک شویندا استفاده می شود.
شاید خوار ترین چیزی که بتوانم برایش بگویم همین است:«فرای توانستن در زمانه ما می توانیم و شما نمی توانید ها،ساختن در عصر ساخته ها و تغییر،در یک خط صاف رو به افول.»
زادروزت مبارک باد،بزرگ زن ایران زمین؛
شاید هم واقعا در واژه همیشگی،منظور انسان بود اما نه انسان کامل،تکه هایی از یک انسان.
در آخر جسم ما چه برای یک جهان دیگر،یک دنیای دیگر یا یک انسان دیگر ترک خواهد کرد اما ما،آن لرزش و ریز فکرهای درونمان،تا ابد با یکدیگر میمانند.
تو می روی و سعی می کنی که در رفتنت،باقی بمانی.
آیا ما واقعا همیشه یکدیگر را کاملا تنها گذاشتیم؟اصلا شدنی است؟
اگر مرگ یعنی جسم خاموش،شاید ابد زندگی تنها در بی جسم بودن باشد.