شاید هم واقعا در واژه همیشگی،منظور انسان بود اما نه انسان کامل،تکه هایی از یک انسان. در آخر جسم ما چه برای یک جهان دیگر،یک دنیای دیگر یا یک انسان دیگر ترک خواهد کرد اما ما،آن لرزش و ریز فکرهای درونمان،تا ابد با یکدیگر می‌مانند. تو می روی و سعی می کنی که در رفتنت،باقی بمانی. آیا ما واقعا همیشه یکدیگر را کاملا تنها گذاشتیم؟اصلا شدنی است؟ اگر مرگ یعنی جسم خاموش،شاید ابد زندگی تنها در بی جسم بودن باشد.

#زن ..

پروف مناسب برای اینجا احتمالا هرگز پیدا نخواهد شد

درود ایزد توانا بر شما. این پیام، حامل یک تقدیمیست. پایگاه °پلوتویی‌های‌بی‌خانمان° و مرکز °اذهان‌هادس° به پاس نزدیکی پایان اردیبهشت ماه، تصمیم گرفتند که، چشمان شما را به این تقدیمی مزین کنند. و شمایی که نظارگر این تقدیمی هستید، این پیام را به خانه های کوچکتان، منتقل کنید و °یک کرکتر یا شخصیت رو به میل خودتون انتخاب کنید؛ °یک ژانر رو بر طبق سلیقه ی خودتون انتخاب کنید؛ °و از بین داستایوفسکی یا اوسامو دازای یکی رو انتخاب کنید؛ تا آبان فرزندِ هادس و ایدن پلوتویی، یک نقاشی از شخص انتخاب شده، تکه ای از کتاب، یک متن کوتاه، کمی شگفتانه، و چند راز نهفته به دیدگان شما تقدیم کنند، جت ارسال تگ | (کافیه) در پناه آفریننده ی خورشید.

بهش امیدوار نباشید🦒

_

ممنونم از همه، دیگه کافیه.

0:45 همیشه پیتر بودم🤣

شاهکار،برای واقعی شاهکار خلقت🙏

خرچنگی هستم همتای یک قورباغه؛

‌فاصلم تا بستری بودن در بیمارستان روانی یه امتحان نهاییه🙏