پایانِ اپیزود با پایان جهان با من با برقص؛

جذاب ترین آدم بزرگ ها کودک درون فعالی دارن

_

نمیتونم تگ بزارم همه دوستام یه پا نویسنده‌ان واسه خودشون

نمیتونم تگ بزارم همه دوستام یه پا نویسنده‌ان واسه خودشون

الهی فداتونشم یا خدا:))))))))))

«اما پرویز زندگی خیلی پوچ است به قول هدایت «همه آدم‌ها شبیه هم هستند با غرایز و احتیجات محصور در یک کادر کثیف» من نمی‌توانم زشتی‌ها را تحمل کنم، روحم مثل یک پرنده محبوس بی‌تابی می‌کند. من دنیا‌های زیبا و روشن را دوست داشتم و حالا با چشم‌های باز کثافت و تیرگی محیط زندگی‌ام و اجتماع را تشخیص می‌دهم، به کجا می‌توانم پناه بیاورم.» _فروغ فرخزاد

جرات کنید راست و حقیقی باشید.جرعت کنید زشت باشید.اگر موسیقی بد را دوست دارید،رک و راست بگویید.خود را همان که هستید نشان بدهید.این بزک تهوع انگیز دوروئی و دو پهلویی را از چهره‌ی روح خود بزدایید و با آب فراوان بشویید. _رومن رولان

اولین کارم بعد زیست چندساعت خوابیدنه بعدشم دیدن دزدان دریایی کارائیب.

Only پیتزا can fix me 🙏🏼.

از مرز خوابم می‌گذشتم، سایه تاریک یک نیلوفر روی همه این ویرانه فرو افتاده بود. کدامین باد بی‌پروا دانه این نیلوفر را به سرزمین خواب من آورد؟ در پس درهای شیشه‌ای رویاها، در مرداب بی‌ ته آیینه‌ها، هر جا که من گوشه‌ای از خودم را مرده بودم یک نیلوفر روییده بود. گویی او لحظه‌لحظه در تهی من می‌ریخت و من در صدای شکفتن او لحظه‌لحظه خودم را می‌مردم. بام ایوان فرو می‌ریزد و ساقه نیلوفر بر گرد همه ستون‌ها می‌پیچد. کدامین باد بی‌پروا دانه این نیلوفر را به سرزمین خواب من آورد؟ نیلوفر رویید، ساقه‌اش از ته خواب شفافم سر کشید. من به رویا بودم، سیلاب بیداری رسید. چشمانم را در ویرانه خوابم گشودم: نیلوفر به همه زندگی‌ام پیچیده بود. در رگ‌هایش من بودم که می‌دویدم. هستی‌اش در من ریشه داشت، همه من بود. کدامین باد بی‌پروا دانه این نیلوفر را به سرزمین خواب من آورد؟ — سهراب سپهری

میشه فور کنید به آمار قبلیمون برگردیم👈👉؟