دو سال و نیم زیادی زیادیه تا هیجده سالگی لطفا بیاین شناسمانه جعل کنیم بچه ها

موافقم

سلام پرنا و خونه جدیدش برگشت 🙏🏻

NORMAL LAMRON و بله هیچ چیزی فقط یک جنبه نداره و همیشه یه روی پنهان یا متفاوت هم وجود داره

سلام به ......؟ پتوس میخواد تقدیمی بده🍕 شما این پیام + یه پست دلخواهتون از اینجا (حتما توش عضو باشید) رو فور میزنید تو کانال قشنگتون و من هم رندوم یه عکس از اشباح رو تقدیمتون میکنم👻. ظرفیت نداره | لینک کانالتون رو اینجا یا اینجا بفرستید.

«نرمال بودن» از آثار کارل یونگ الهام گرفته شده.... این فقط داستان پنهان کردن خود واقعی نیست... در اصل درباره‌ی «فردیت‌یابی» (Individuation) عه.. همون فرایند طولانی‌ای که یونگ توضیح می‌داد: اینکه آدم با شناختن و پذیرفتن تمام بخش‌های وجودش، به یک شخصیت کامل‌تر تبدیل میشه.✨ یونگ باور داشت هرکدوم از ما یه «پرسونا» داریم؛ یعنی نسخه‌ای از خودمون که برای جامعه قابل قبول‌تره. یه جور نقابه که کمک می‌کنه توی اجتماع زندگی کنیم. مشکل از جایی شروع می‌شه که این نقاب رو با هویت واقعی خودمون اشتباه می‌گیریم. توی موزیک‌ویدیوی «Normal» انگار همه‌چیز با ایده‌ی «اجرا کردن» پر شده. همیشه زیر نظر بودن، حس اینکه یکی همیشه داره نگاهت می‌کنه، ظاهر بی‌نقص داشتن و انتظاری که ازت می‌ره تا «عادی» رفتار کنی. اینجا دنیا جاییه که «پرسونا» دیگه فقط یه نقابی نیست که میزنی؛ بلکه تبدیل میشه به چیزی که داخلش گیر افتادی. اما یونگ میگفت هر چیزی که ما انکارش کنیم، از بین نمی‌ره؛ بلکه تبدیل به «سایه» میشه. «سایه» به معنی بخش تاریک یا بدِ وجود آدم نیست. سایه شامل تمام احساسات، خواسته‌ها، ترس‌ها، ناامنی‌ها و حقیقت‌هایی می‌شه که یاد گرفتیم سرکوبشون کنیم، چون با تصویری که دیگران از ما انتظار دارن جور درنمیاد. هرچی بیشتر این بخش‌ها رو انکار کنیم، سایه قوی‌تر میشه. برای همین یونگ یه جمله معروف داره: «آدم با تصور کردنِ شکل‌های نورانی به روشنایی نمیرسه؛ بلکه باید تاریکی رو آگاهانه بشناسه.» یعنی رهایی از این نیست که وانمود کنیم بخش‌های سخت و تاریک وجودمون وجود ندارن؛ بلکه وقتی شروع میشه که اون‌ها رو بپذیریم.

وایخداجونم

فقط از بنگتن برمیاد ام وی ای که با دستشویی شروع می‌شه اینجوری تموم بشه

تهیونگی که کتک‌خورده، به‌هم‌ریخته و خسته به نظر میاد؛ مثل همه‌ی اعضای گروه که سال‌ها هدف نفرت اینترنتی بودن، فحش و توهین شنیدن و تحقیر شدن، و همه‌ی این‌ها انگار تبدیل به یه چیز عادی شده بود؟ هنر بازتاب زندگیه، و شاید هیچ راهی بهتر از نشون دادن این موضوع از طریق تهیونگ وجود نداشته باشه:)))))