″سال‌هاست که نقل زبان ملوانان و ماهیگران، در محفل های شبانه، درگیری با هیولاییست که به گفته تمام آن دغل‌بازان، به بزرگی هزار کشتی جنگی و به هولناکی هزاران دیو دو سر است. خوراکش از فرزندان آدم و محل زندگی‌اش، تاریک ترین و عمیق ترین نقطه از اقیانوس آبی‌ست که حتی پوسایدون، خدای آب های زمینی هم قادر به یافت او نیست. و‌حالا، گروهی از شجاعترین و دلیرترین انسان های هفت عالم، به گرد هم آمده اند و در کشتی عظیم و غول‌آسا تصمیم به نابودی آن هیولا گرفتند.″ این داستان و نامه رو، به چنل خودتون منتقل کنید، تا جایی هم برای شما در کشتی باز بشه و من مشخص کننده ی نقش شما در کشتی و در شکار باشم. (و البته چند چیز دیگر که حال گفتنشان نیست) بنده؟ مکان ارسال محل اسرارتون؟ امضا: همه کاره و هیچ‌کاره ی کشتی.

دوست داشتم غم هایت را هم بغل کنم،دوستشان شوم و بعد تا آخرین روز دنیا آن ها را برایت نگه دارم.

همیشه از نینیگیام عجیب و غریب ترین کاراکترهایی که معلوم نیست شخصیت های مثبتین یا منفی رو خیلی خیلی خیلی خیلی دوست داشتم

من بهت می‌گم ما تو المان به خیار نمک می‌زنیم ولی تو نرد نیستی که بفهمی

֙⋆ #سیریک

چشم‌های بسته، بازترند و پلک، پرده‌ای‌ست که منظره را عمیق‌تر می‌کند. بگذار رودخانه از تو بگذرد و سنگ‌هاش در خستگی‌ات ته‌نشین شوند بگذار بخشی زنده از مرگ باشی و ریشه‌ها به اعماقت اعتماد كنند. جنگل تنها یک درخت است که در هزاران شکل از خاک گریخته است. _گروس عبدالملکیان

__