سگ اینکه بلرزم تو سرما شرف داره به هزارتا تابستون

میدونین چیه خیلی خیلی عجیبه که یک روزی باهمدیگه راحت ترین آدمای دنیایین و یک روزی میاد گه کنار هم نشستنم معذبتون کنه

حتی هردوش توی یه روزم میشه

خیلی عجیبه

آن که مست آمد و دستی به دل ما زد و رفت درِ این خانه ندانم به چه سودا زد و رفت خواست تنهایی ما را به رخ ما بکشد تنه‌ای بر در این خانه‌ی تنها زد و رفت دل تنگش سر گل چیدن ازین باغ نداشت قدمی چند به آهنگ تماشا زد و رفت مرغ دریا خبر از یک شب طوفانی داشت گشت و فریادکشان بال به دریا زد و رفت چه هوایی به سرش بود که با دست تهی پشت پا بر هوس دولت دنیا زد و رفت بس که اوضاع جهان در هم و ناموزون دید قلم نسخ برین خط چلیپا زد و رفت دل خورشیدی‌اش از ظلمت ما گشت ملول چون شفق بال به بام شب یلدا زد و رفت هم‌نوای دل من بود به هنگام قفس ناله‌ای در غم مرغان هم‌آوا زد و رفت _هوشنگ ابتهاج

باشما بودم که گفتم بهترم؟ خب بهترم ! گفته بودم در زمان هرچیز بهتر میشود؟ درد بی درمان دوا نه!سوزشش حس میشود؟ یا که اکنون ازفرانسه استکانی چای اینجا روی پاهایش نشسته ، میکنم از او سوالی ،_حال و احوالت چگونه، گرم وداغ ودم کشیده؟ +سرد چون یخ ، با زمان گوید شده چون همنشین +ازدهان افتاده و تلخ ... _هان؟بله؟گفتی چه چیز؟ +هیچ گفتم بهترم من روی میز . _ویل متهم