🎶 همچو شاهین به کمند 🗣 ملک محمد مسعودی

تنهایی، همچون تاریکی بی‌پایانی است که در قلبم جا خوش کرده. هر جا که می‌روم، این احساس همراه من است، مانند سایه‌ای که به هیچ جا تعلق ندارد. در کوچه‌های خالی زندگی، صدای خنده‌های گذشته هنوز در گوشم طنین‌انداز است، اما اکنون به یاد آورنده‌ی درد و حسرت است. چه لذتی در آن خنده‌ها بود که حالا گم شده و جایش را به افسردگی سرد داده است. وقت‌هایی وجود دارد که ساعت‌ها در گوشه‌ای نشسته‌ام و به پرچم‌های یادگاری، کهن و غبارآلود نگاه می‌کنم. این ترک‌های دل، به مانند درزهای شیشه‌ی شکسته‌ای است که هیچ‌گاه ترمیم نخواهد شد. حس می‌کنم آن زندگی که می‌شناختم، در پرده‌ای از غم و اندوه پنهان شده است و من تنها بین مردم دویده‌ام، در حالی که هیچ‌کس نمی‌داند چه زخم‌های عمیقی در دل دارم. هر شب که به تخت خواب می‌روم، بار سنگین یادها چون زنجیر به پاهایم گره می‌زنند و خواب را از چشمانم می‌ربایند. من به دوش خود کوله‌بار سنگینی از یادها و حسرت‌ها را حمل می‌کنم که هیچ رهایی در آن نیست. و هر روز صبح که به آینه نگاه می‌کنم، با چهره‌ای غمگین مواجه می‌شوم که حتی نمی‌تواند سایه‌ای از امیدوار بودن را در خودش نشان دهد. احساس می‌کنم که زندگی در حال گذر است و من، در این دور باطل، به هیچ‌جا نمی‌رسم. ✏ روحان

بِگُفتمش به لَبَم بوسه‌ای حوالت کُن به خَنده گُفت کِی ات با مَن این معامله بود ز اَخترم نَظری سَعد دَر ره اَست که دوش میانِ ماه و رُخِ یار مَن مُقابله بود دَهان یار که دَرمان دَردِ حافظ داشت فغان که وَقتِ مُروَت چه تَنگ حوصله بود ✏ «حافظ»

آدم عاشق بیشتر صبر می‌کنه بیشتر از کارای راحت میگذره انقدر سعی می‌کنه تا اون چیزیو بسازه که فقط وقتی چشاتو میبندی ببینیش انگار هیچ وقت قبلا تو دنیا نبوده هیچ کاری واسه آدم عاشق سخت نیست ، غیر ممکن نیست اگه می‌خواین یه کاری بکنین که مال خودِ خودتون باشه ، همه چی از لرزیدن دستتون شروع میشه ، اگه نترسین یه دری براتون باز میشه ، یه راهی شروع میشه عاشق باشین ...

‌🎶 محو تماشا 🗣 همایون شجریان

بالله که به جُز یاد تو گر هیچ کَسم هست حاشا حاشا حاشا کِه به جُز عِشق تو گر هیچ کَسم بود سیمای مسیحایی‌ اندوه تو ای عشق در غربت این مهلکه فریادرسم بود

‌🎶 تو هستی کنارم 🗣 حمید رضا آیین

خرمنِ سوخته‌ی ما به چه کارش می‌خورد؟ که چو برق آمد و در خشک و تَرِ ما زد و رفت #هوشنگ‌_ابتهاج

دوستان وقت گل آن به که به عشرت کوشیم سخن اهل دل است این و به جان بنیوشیم نیست در کَس کرم و وقت طرب می‌گذرد چاره آن است که سجاده به می بفروشیم خوش هواییست فرح بخش خدایا بفرست نازنینی که به رویش می گلگون نوشیم ارغنون ساز فلک رهزن اهل هنر است چون از این غصه ننالیم و چرا نخروشیم گل به جوش آمد و از می نزدیمش آبی لاجرم ز آتش حرمان و هوس می‌جوشیم می‌کشیم از قدح لاله شرابی موهوم چشم بد دور که بی مطرب و می مدهوشیم حافظ این حال عجب با که توان گفت که ما بلبلانیم که در موسم گل خاموشیم ✏ «حافظ»

مرا به رندی و عشق آن فضول عیب کند که اعتراض بر اسرار علم غیب کند کمال سر محبت ببین نه نقص گناه که هر که بی‌هنر افتد نظر به عیب کند ز عطر حور بهشت آن نفس برآید بوی که خاک میکده ما عبیر جیب کند چنان زند ره اسلام غمزه ساقی که اجتناب ز صهبا مگر صهیب کند کلید گنج سعادت قبول اهل دل است مباد آن که در این نکته شک و ریب کند شبان وادی ایمن گهی رسد به مراد که چند سال به جان خدمت شعیب کند ز دیده خون بچکاند فسانه حافظ چو یاد وقت زمان شباب و شیب کند ✏ «حافظ»

‌🎶 آرایش غلیظ 🗣 همایون شجریان

در خیالات مبهمم بودم یک نفر داشت چای دم میکرد عاشق چای بود ، مثل خودم چای ما را شبیه هم می‌کرد کاش میشد که حرف هایم را رو به روی تو مو به مو بزنم تا که آزرده خاطرت نکنم ، باز باید به شعر رو بزنم...