روجآ
ما اینجا قبلا به زور صندلی پیدا میکردیم:))))
هرچند من این خلوت بودنو ترجیح میدم..
اوکی ولی همه از زبون خودشون ماجرا رو تعریف میکنن؛
هیچکس واقعیت هارو در نظر نمیگیره...
فراموشی در من مرده است، هیچ چیز را از یاد نمیبرم، اما گاهی از به یاد آوردن آنها دست میکشم بهتر است بگویم خسته میشوم...