تنگ میشه دلم واست دم صب منه خل

وگرنه کم ندیدم همه طور بعد تو

بعد من به هیچکسی اگه شد نده قول

فکرت منو میکشونه دم پل نده هُل

به هارت و پورتام نگا نکن یه نازنازی بوس بوسی ای هستم که اشکش دم مشکشه

دلم از اون گریه هایی میخاد که تا صبح زیر پتو هق هق کنی و نفست در نیاد ولی به اندازه ی کافی اتفاقای کوچیک و بزرگ جمع نشده رو هم تازه وقت گریه کردنم ندارم هروقت جنگیدنم تموم شد میشینم گریه میکنم ایشالا بعد امتحانات خرداد و کارنامه

برای بار هزارم : اگر یه حلقه تو دست چپم بود الان مجبور نبودم برم مدرسه

کمبود ویتامین T داریم ( تعطیلی )

بچه ها کسی میدونه اشک چرا یهو تصمیم میگیره سرازیر بشه؟ یا بغض چرا یهو گلومونو فشار میده ؟ یا چرا وسط حرف زدن آدم یهویی قلبش تیر میکشه و شروع میکنه به گریه کردن ؟ یا چرا الان حس میکنم سرم داره از فکر و خیال منفجر میشه ؟

میدونی چیه مریضم ، گوشه لبم زخمه تا میاد زخمش درست بشه بازم میکَنَم دوباره خون میاد و این روند ادامه داره

منو با نبودنت نترسون من پاره ی تن مو به خاک سپردم تو که دیگه در برابرش عددی نیستی