وگرنه کم ندیدم همه طور بعد تو

بعد من به هیچکسی اگه شد نده قول

فکرت منو میکشونه دم پل نده هُل

به هارت و پورتام نگا نکن یه نازنازی بوس بوسی ای هستم که اشکش دم مشکشه

دلم از اون گریه هایی میخاد که تا صبح زیر پتو هق هق کنی و نفست در نیاد ولی به اندازه ی کافی اتفاقای کوچیک و بزرگ جمع نشده رو هم تازه وقت گریه کردنم ندارم هروقت جنگیدنم تموم شد میشینم گریه میکنم ایشالا بعد امتحانات خرداد و کارنامه

برای بار هزارم : اگر یه حلقه تو دست چپم بود الان مجبور نبودم برم مدرسه

کمبود ویتامین T داریم ( تعطیلی )

بچه ها کسی میدونه اشک چرا یهو تصمیم میگیره سرازیر بشه؟ یا بغض چرا یهو گلومونو فشار میده ؟ یا چرا وسط حرف زدن آدم یهویی قلبش تیر میکشه و شروع میکنه به گریه کردن ؟ یا چرا الان حس میکنم سرم داره از فکر و خیال منفجر میشه ؟

میدونی چیه مریضم ، گوشه لبم زخمه تا میاد زخمش درست بشه بازم میکَنَم دوباره خون میاد و این روند ادامه داره

منو با نبودنت نترسون من پاره ی تن مو به خاک سپردم تو که دیگه در برابرش عددی نیستی

هیچوقت نمیبخشم تون که باعث شدید وقتی یکی اسممو صدا میکنه استرس بگیرم و ترس بیوفته تو دلم و شک بیوفته به جونم که طرف باهام چیکار داره نکنه قراره بره نکنه یه داستان جدید شروع شده نکنه یکی یه چیزیش شده