جدیدا وقتی از آدما ناراحت میشم سکوت میکنم
ینی نه توضیحی میدم نه به روی طرف میارم
رو هم جمع میشن و حتی فاصله هم نمیگیرم
رفتارم عین سابقه فقط دیگه درددل نمیکنم
دیگه ناراحتی مو بروز نمیدم
خیلی از رابطه ها بخاطر این دووم آوردن
که همه چی تو رابطه رو جار نزدن
دعوا و قهر و کادو و و و
هراتفاقی افتاده جار نزدن
ذهن مشغول یعنی اونقدری حواست پرت میشه که یادت نمیاد تو حموم باید بعد از شامپو زدن چیکار بکنی
اونایی که با فامیل ازدواج میکنن رو نمیفهمم
فکرشو بکن با فامیل ازدواج بکنی همون آدمایی که فضولن و همیشه ازشون فراری بودی رو بیشتر میبینی
اون دسته از دخترایی که اندازه هیکلم آرایش میکنن و ازشون میپرسی که چی زدی به صورتت میگن وا عزیزم من نچرال اینقدر قشنگ و خوشگلم آرایش ندارم " با اون لبخند مزخرف شون که برای خر کردن آدمه "🚮🚮🚮🚮🚮