دلم وقتایی رو میخاد که بچه بودم مامانم برام لالایی میخوند اون موقع دغدغه ی هیچی رو نداشتم
میدانم چرا هیچگاه یاد من نیستی. من زخمی بر روحت به یادگار نگذاشتم که با هر تلنگری یادم بیفتی. انسان به زخمها بیشتر میاندیشد تا مرهمها.
وقتی یکی ناراحتتون کرد و دلتون رو شکست زود نگید عیبی نداره چیزی نیست نزارید واسه آدماشکستنِ دلتون عادی شه اونموقع چیزی ازتون نمیمونه...
مشکل اینجاست خیلیاتون احساس میکنید
با بی محلی کردن به دیگران
میتونید عقده های تو دلتونو خالی کنید
زور تونو به ضعیف تر از خودتون نشون میدید
به اونی که بهتون اهمیتی نمیده بیش از حد محبت نشون میدید
به اونی که دلش یه نگاه از طرف شما میخاد اصلا اهمیتی نمیدید
و تازه پیش خودتون فکر میکنید خیلی آدم بدبختی هستید
بین اینکه حرف یکیو بشنوی تا اینکه اون حرف بهت ثابت بشه خیلی فاصلهاس
مثلا من نمیدونستم جمله ی "آدما فقط از دور قشنگن" واقعیت داره
تا اینکه بهمثابت شد :)