مشکل اینجاست خیلیاتون احساس میکنید
با بی محلی کردن به دیگران
میتونید عقده های تو دلتونو خالی کنید
زور تونو به ضعیف تر از خودتون نشون میدید
به اونی که بهتون اهمیتی نمیده بیش از حد محبت نشون میدید
به اونی که دلش یه نگاه از طرف شما میخاد اصلا اهمیتی نمیدید
و تازه پیش خودتون فکر میکنید خیلی آدم بدبختی هستید
بین اینکه حرف یکیو بشنوی تا اینکه اون حرف بهت ثابت بشه خیلی فاصلهاس
مثلا من نمیدونستم جمله ی "آدما فقط از دور قشنگن" واقعیت داره
تا اینکه بهمثابت شد :)
دلم میخاد بمیرم ولی این حال بد رو تجربه نکنم
من هنوز به سنی نرسیدم که بخوام دستام بلرزه
من هنوز به سنی نرسیدم که بخوام سرگیجه بگیرم
من هنوز به سنی نرسیدم که بخوام با مشت بکوبم تو دیوار
من هنوز به سنی نرسیدم که بخوام قرص خواب آور بخورم