دقیقا خود منم :

از استرس پا تکون دادن ، لب جوییدن ، پوست دور ناخن رو کندن <<<<<<<<

قلبم یه طوریه انگاری پیر شده چروکیده شده خسته شده انگاری با هر تپش یه تیکه اش که شکسته فرو میریزه انگاری چنگ میندازه به قفسه سینم و اشک میریزه و داد میزنه که چرا نمیزارن آروم باشم چرا اینقدر میشکنن منو چرا ..

چجوری میشه اینقدر بی رحم باشید ؟ اینقدر پست باشید اینقدر آدم بیخودی باشید که به راحتی دل بشکنید و اشک یکیو در بیارید عذاب وجدان نمی‌گیرید؟ اصلا وجدان دارید ؟

هیشکی از شما نظری راجب به زندگی خودش نمیخاد ، اینکه تو برمیگردی میگی تو چقدر زشت میخندی ، تو چقدر چشمات ریزه تو چقدر چاقی تو چقدر لاغری و .. احمق بودن تورو میرسونه خب با تمام این حرفایی که به طرف میزنی تبریک میگم‌اون دیگه نمیخنده اون‌اعتماد به نفسش کم شد چی به تو رسید ؟

مرور خاطرات و یادگاری ها خیلی دلگیرن :)

به خدا در دل و جانم نیست هیچ جز حسرت دیدارش - فروغ فرخزاد -

تو می‌دانی که از مرگ نمی‌ترسم فقط حیف است هزار سال بخوابم و خواب تو را نبینم. - عباس معروفی -

قلب من پر از درد و رنجِ ولی ته قلبم یه نور کوچیکی هست امید داره به روزای خوب

حالم به شدت گرفته‌اس از هوا انرژی منفی میگیرم از خونه انرژی منفی میگیرم و مجبورم که به روی خودم نیارم و وانمود کنم که حالم خوبه

توصیف کردن حالم سخته من فقط میتونم بگم خستم و بستگی داره که از این کلمه دقیقا چی برداشت کنی

:)